LIJKVERBRANDING. 285 



ding gedacht heeft. Maar nu de lijkverbranding eene zaak is geworden aan 

 de orde van den dag , en zeer velen wenschen de vrijheid te mogen 

 hebben hunne lijken te verbranden , is het nu niet onbillijk die vrijheid 

 te blijven weigeren? De voorstanders der begraving kunnen als een 

 recht eischen , dat hun worde toegelaten met begraven voort te gaan , 

 maar daarentegen kunnen de voorstanders der lijkverbranding met 

 evenveel recht vorderen dat hun worde toegestaan te verbranden. Op 

 welken grond weigert men dit ? Niet op sanitaire, godsdienstige, zedelijke, 

 economische of aesthetische gronden voorzeker , — hoogstens op grond 

 van het criminalistisch bezwaar. Maar dat weegt , gelijk ik meen aan- 

 getoond te hebben , niet zoo zwaar of behoeft het althans niet te doen , 

 wanneer men maar niet uit gemakzucht er tegen opziet de lijk- 

 verbranding aan doelmatige voorwaarden te onderwerpen. — Het 

 verdient — laat ik er dit nog bijvoegen -- opmerking , dat twee van 

 de meest uitstekende leden van de Société de médecine legale de France , 

 de heeren napias en gallard, tot de ijverigste voorstanders der 

 lijkverbranding behooren. ^ 



Ik vereenig mij daarom geheel met het votum, in September 1882 door 

 het internationaal congres voor gezondheidsleer te Genève uitgesproken : 

 »dat alle regeeringen, hulde doende aan de beginselen van vrijheid, 

 en handelende in overeenstemming met de wetten der hygiène , de 

 wettelijke hinderpalen mogen doen verdwijnen , die zich nog in sommige 

 landen tegen de facultative lijkverbranding verzetten." 



April, 1884. 



NASCHRIFT. 



Bij hetgeen op blz. 245 gezegd is over de rol , die onderscheidene 

 insekten enz. bij de ontbinding van een lijk spelen , moet wel de vraag 

 rijzen , hoe het mogelijk is , dat men b. v. de larven van vliegen 



* L. pivioN, in: La nouvelle Revue, 15 Aug. 1883, pag. 718. Vgl. be pietra 



SANTA en DE NANSOUTY , 1.1. pag. 12. 



