296 DE LUCHTVAA-RT. 



werd. In twee minuten zag men hem tot eene hoogte van 488 voeten 

 stijgen. »De voldoening was zo groot dat de dames, hoe kostbaar ook 

 gekleed , met de Oogen op den Lugtbol geslagen , vast bleven staroogen 

 op dit wonderbare Voorwerp , en zig weinig scheenen te bekommeren 

 over den zwaaren Regen , die op haar Gewaad viel , noch zig daar voor 

 tragtten te beschutten". ^ 



Etienne de montgolfier was bij deze proef tegenwoordig. Het was 

 inderdaad zijne schuld niet , dat de opstijging , die hij op uitnoodiging van 

 de Akademie van wetenschappen vertoonen zou, tot op den 19den 

 September op zich liet wachten. Reeds in de eerste helft der genoemde 

 maand had hij een luchtbol gereed gemaakt , die bij eene voorloopige 

 proef zooveel stijgkracht bleek te bezitten, dat acht mannen aan de touwen 

 tot op een afstand van eenige voeten boven den grond werden opgetrokken. 

 Het ongunstige weder werkte echter tegen en was er de oorzaak van , 

 dat de bol zoozeer werd beschadigd, dat er geen mogelijkheid bestond 

 hem te herstellen. Dank zij de hulpvaardigheid van zijne vrienden 

 behoefde montgolfieu geen lang uitstel te vragen; reeds den IQden 

 September was de nieuwe toestel gereed. 



Ondertusscheu was de uitvinder in Parijs en daar buiten in Frankrijk 

 de geliefde man bij groot en klein. Tal van proeven met kleinere 

 luchtbollen hadden hier en daar plaats ; binnen kort zag men kleine 

 bollen als speelgoed in de handen der kinderen op straat, doch hoe 

 gemeenzaam het algemeen er ook mede werd, de belangstelling werd 

 nog niet uitgedoofd. 



Reeds vroeg in den ochtend van den lang gewenschten dag waren 

 de wegen naar Versailles met menschen en rijtuigen bezaaid , ofschoon 

 aangekondigd was , dat de luchtbol eerst ten 1 uur zou opgelaten 

 worden. De geheele koninklijke familie was aanwezig ; lodewijk XVI 

 en MARIA ANTOINETTE bewczen den uitvinder de eer zich door hem 

 omtrent de bijzonderheden der bewerking te laten onderrichten. Eindelijk 

 kondigt het laatste van drie kanonschoten aan , dat het lang verbeide 

 oogenblik aangebroken is. De linnen bol, die een inhoud van 37,500 

 kubieke voeten had , steeg omhoog , gedragen door de warme lucht , 

 die ten gevolge van de verbranding van vochtig stroo en geknipte 

 wol werd gevormd. De brandstoffen bevonden zich op een ijzeren komfoor 

 midden in den luchtbol. Om het gevaar voor brand te verminderen 



^ Beschrijving der proefnemingen met konstige luchtbollen, beschreeven door 

 FAUJAS DE ST. FOND, Vertaald door martiisus hoüttuyn, bladz. 45 (1784). 



