316 LICHTVERSCHIJNSELEN EN GEWAARWORDINGEN 



licht in verband met het sterk nablijvend magnetismus van den ge- 

 bruikten magneet. 



De drie » zieners" beschreven het licht als twee lichtende, flauw 

 begrensde kegels boven elke pool , met de afgestompte toppen rus- 

 tende op de poolvlakken. Die op den Noordpool was de sterkste ; het 

 licht was niet bestendig maar flikkerend en zwevend. Door er op te 

 ademen werden zij wel bewogen maar niet uitgebluscht. Door een 

 zwart fluweelen scherm of een dik stuk bordpapier op de polen te 

 plaatsen , werden de lichtende kegels niet gestoord ; wèl natuurlijk 

 zag men niets , als men een scherm tusschen de oogen en den mag- 

 neet hield. 



Een der » zieners" zag een zwak licht op een sterken permanenten 

 magneet van jamin , doch deze waarneming komt het comité niet 

 beslissend genoeg voor. 



Twee waarnemers en één der leden van het comité , werden eene 

 uitwerking gewaar op het gelaat , aan het hoofd en de oogen , wanneer 

 zij het voorhoofd juist tusschen de polen plaatsten. Bij helder dag- 

 licht en in tegenwoordigheid van het comité gaf smith op deze wijze 

 21 malen binnen twee seconden tij ds , het afbreken en herstellen van 

 den stroom , met juistheid aan. 



Het comité geeft zijne teleurstelling te kennen , dat onder schijn- 

 baar gelijke omstandigheden , dezelfde verschijnselen door anderen niet 

 werden waargenomen en meent daarom den invloed van physiologische 

 toestanden hier als een voornamen factor te moeten beschouwen. 



In de zitting van de Royal Society van 19 Mei 11. , besprak Prof. 

 BARRETT een vroeger door w. thompson geuitte meening dat , zoo de 

 magneet geene merkbare uitwerking heeft op het menschelijk lichaam , 

 dit nog grooter wonder zoude zijn , dan het wel hebben van uitwer- 

 king. Prof. BARRETT leidde uit de hierboven besproken proeven en 

 uit die van charcot te Parijs , van Dr. w. h. stone in het St. Thomas 

 Hospitaal te Londen en Prof. dreschfeld in de Manchester Infirmary , 

 dat wel degelijk onder zekere nog niet genoeg bekende physiologische 

 voorwaarden , magneten uitwerking hebben op het organisme. Door 

 groote magneten genas dreschfeld anaesthesie. 



Tegen het opwekken van lichtverschijnselen door magneten heeft 

 men de bedenking geopperd , dat men eene aanhoudende uitstrooming 

 en werking van den magneet zoude moeten onderstellen , iets dat 

 tegen het beginsel van het behoud van arbeidsvermogen zou strijden. i 



