DE LUCHTVAAK.T. 329 



jaar telde er niet minder dan twee-en-vijftig. De meesten stegen niet 

 zóó hoog , dat zij eenig ongemak ondervonden ; zij merkten op , hoe hun 

 pols en hunne ademhaling versnelden en hoe het lichaam dus , door het 

 aantal malen der zuurstof opneming in een zelfde tijdsverloop te ver- 

 grooten , trachtte te vergoeden dat de hoeveelheid zuurstof bij ééne 

 ademhaling opgenomen , kleiner was geworden. Over het algemeen 

 heeft men ook van de koude weinig te lijden , omdat de lucht stil is 

 én het lichaam eene lagere temperatuur veel beter verdragen kan , 

 wanneer er weinig, dan wanneer er veel beweging in de lucht is. 

 Wanneer men echter hooger rijst, nemen de longen geen voldoende 

 hoeveelheid » levenslucht" meer op en openbaren zich tal van bedenke- 

 lijke verschijnselen. De ademhaling wordt moeielijk , het maagsap werkt 

 niet krachtig genoeg meer ; het bloed komt uit de oogen en den neus te 

 voorschijn ; men gevoelt eene soort van opzwelling van de aderen , zoodat 

 EOBERTSON zelfs verzekerde , dat zijn hoofd te groot was geworden 

 voor zijn hoed. Waren de verschillende zintuigen in den aanvang 

 krachtig werkzaam geweest (tot op eene hoogte van 3000 M. zou men 

 den locomotief hooren fluiten, op 1600 M. eenen hond hooren blaffen 

 in de ontzagwekkende stilte van den luchtoceaan) , die werkzaamheid 

 neemt hoe langer hoe meer af, zoodat zelfs het oog onvatbaar voor 

 lichtindrukken wordt en de omgevende lucht eene zwarte kleur schijnt 

 te bezitten. Ook de spierwerkzaamheid is aan de heerschappij van den 

 geest onttrokken ; men gevoelt honger doch kan onmogelijk slikken , 

 zoo droog is de keel ; men tracht zijnen arm uit te steken of een been 

 te strekken , doch is als met verlamming geslagen. Ook de zedelijke 

 gesteldheid is achteruitgegaan ; was iedere vrees geweken en een vroolijke 

 moed in het hart gevaren , toen de tocht begon , later vervalt men 

 in eene doffe onverschilligheid , de voorbode van eene geheele bezwijming. 

 Twee luchtreizigers zijn uit zulk eene bezwijming niet weder levend 

 op de aarde teruggekeerd. 



Ik meen echter , dat deze zaak belangstelling genoeg verdient , om 

 een afzonderlijk woord te wijden aan de bijzonderheden door enkele 

 mannen van naam medegedeeld. Daartoe kies ik zambeccaui , gay-lussac , 



GLAISHER en G. TISSANDIER. 



Graaf zambeccari , een Italiaansch edelman , die zich in 't laatst der 

 vorige en in 't begin van deze eeuw aan de luchtvaart toewijdde, voor- 

 namelijk om haar dienstbaar te kunnen maken aan de uitbreiding 

 van de kennis der natuur , had , zooals ik boven reeds vermeldde , 

 een nieuw stelsel van beweging uitgedacht. Den 8sicn October 1803 



