332 DE LUCHTVAART. 



lamd. Ik traclit mijn lichaam heen en weder te bewegen ; dat gelukt 

 mij nog gedeeltelijk , maar het is alsof ik mijne ledematen kwijt ben ; 

 ik beproef nog eens den barometer af te lezen , maar het hoofd valt 

 op den linkerschouder neer. Eene poging om het weder op te heiïen 

 slaagt voor slechts korten tijd. . . De verlamming schrijdt voort; plotse- 

 ling gevoel ik mij niet in staat nog de minste beweging te maken. 

 Ook de spraak is mij ontnomen ; eene zware duisternis bedekt mijn 

 oog , nu de gezichtszenuw zijnen arbeid staakt. Ondertusschen bezit ik 

 mijn volle bewustzijn nog, doch plotseling val ik in zwijm." 



Zes minuten vóór twee uur had glaisher zijne laatste waarneming ge- 

 daan. Zooals het bewustzijn langzamerhand verdwenen was, kwam het ook 

 schrede voor schrede terug. Waarschijnlijk was hij gedurende zeven 

 minuten buiten kennis geweest. Coxwell had minder van den schade- 

 lijken invloed te lijden gehad, ofschoon juist daardoor de angst, dien 

 hij doorstond , veel vreeselijker moet geweest zijn. Verbeeldt u , hij 

 ziet den gevaarlijken toestand , waarin zij verkeeren en haast zich om 

 aan de stijgende beweging een einde te maken , door de klep te 

 openen en aan de waterstof gelegenheid te geven om te ontsnappen. 

 Het is te vergeefs beproefd ; de arm , dien hij uitsteken wil om het 

 touw te grijpen , weigert hem den dienst. Het gelukt hem nog dat 

 touw tusschen zijne tanden te grypen en door eenige hevige be- 

 wegingen met zijn hoofd , dat Goddank nog niet verlamd is , de klep 

 te openen. 



Uit de snelheid, waarmede de luchtbel rees, voordat de bezwijming 

 GLAisHER beving, uit de snelheid der dalende beweging, die hem nog 

 bij tijds aan den dood ontrukte, en den ondertusschen verloopen tijd, 

 kon men later berekenen dat de luchtbol zich ongeveer tot eene 

 hoogte van 11.000 M. verheven had. 



Voortaan was glaisher voorzichtiger ; in de verhalen van zijne ver- 

 dere luchtreizen vind ik ten minste niet weder vermeld , dat hij van 

 te hooge opstijgingen eenig nadeel ondervond. ^ 



Nadat wij deze getuigenissen van den Italiaan , den Franschman en 

 den Engelschman hebben vernomen , willen wij nog luisteren naar het 

 verhaal van gaston tissandieu omtrent het wedervaren van hem , 

 CROCE-spiNELLi en sivel op hunnen tocht van 15 April 1875. Hij 

 alleen kan daarover spreken , daar de bezwijming voor zijne tochtge- 

 nooten het begin van den doodslaap was. De verschijnselen waren in 



' Voijages Aériens , par j. glaisukr , c flammakion , w. dk fonvielle et u. TissANorER. 



