EENIGE OPMERKINGEN OVER KINDERWEGING 



F. M. JAEGER. 



Ik kan mij voorstellen dat de kennismaking met den zoo sierlijken 

 en bovenal zoo doelmatig ingerichten kinderweger {pese-hébés) , waar- 

 van onlangs door de zorg van Prof. haeting in de elfde aflevering 

 van »liet Album" (1883) een beschrijving en afbeelding werd ge- 

 geven , velen zeer welkom is geweest en dat menig ouderpaar er nu 

 eerder toe zal kunnen besluiten de kinderen gedurende het eerste 

 levensjaar op geregelde tijden te wegen ; een maatregel , die sinds 

 lang bekend staat als de meest zekere en praktische weg om zich te 

 overtuigen of het kind goed groeit en of de voeding voldoende is. 

 Op de angstige vraag: »krijgt het kind wel voedsel genoeg?" een 

 vraag , die zoowel door ervarene als onervarene moeders honderde 

 malen gedaan wordt, kan toch alleen de weegschaal een voldoend ant- 

 woord geven. Jammer echter dat er tegen het wegen van kleine 

 kinderen , behalve enkele dwaze vooroordeelen , die natuurlijk alleen 

 voortsproten uit bijgeloof (zooals men trouwens meer aantreft in zaken 

 waarin de baker een woordje heeft mee te praten) , ook aanvankelijk 

 enkele grondige bezwaren bestonden. Vooreerst toch waren de gewone 

 weegschalen geheel ongeschikt voor een dergelijke weging ; men be- 

 hielp zich dus veel met de bekende Salter's-balans {Salters Family- 

 Scale) , waarbij de schaal boven op een draagstuk rust en dus niet 

 schommelt; wordt op deze schaal een soort van mandje geplaatst of 

 wordt de schaal door een mandje vervangen , dan was het mogelijk 



