HUMOR IN DE NATUUR. 



EEN BLAD IN HET ALBUM VAN NICOLAAS BEETS. 



Dichters zijn gewoon de Natuur te anthropomorpMseeren , door haar 

 menschelijke eigenschappen toetekennen. Zij noemen haar liefderijk , 

 wijzende op den kunstigen nestbouw der vogels , de voorzienende zor- 

 gen van vele insekten voor hunne jongen , zelfs dan wanneer zy dezen 

 nooit zullen kennen. Maar de Natuur kan ook wreed zijn : jaarlijks 

 eischt de zee vele honderden slachtoffers, en eene uitbarsting als die 

 van den Krakatau doet in weinige minuten duizenden onschuldigen 

 omkomen. Grillig vertoont zich de natuur in de telkens veranderende 

 weerverschijnselen , en toch is zij standvastiger dan ooit een mensch 

 zijn kan ; de volkomen regelmatige beweging der hemellichamen leert het. 



Het ontbreekt der Natuur ook niet aan zekeren humor. Soms schijnt 

 zg met ons menschen , die zich te licht hare beheerschers wanen , te 

 schertsen , ja den spot te drijven of ons aan onze eigene zwakheden 

 en gebreken te herinneren. De luchtspiegeling , als fata morgana , roept 

 aan de zeekust geheele vloten en steden te voorschijn , of toovert den 

 dorstigen reiziger in de woestijn allerlei veel belovende vergezichten 

 voor , zonder dat hij de bron , die hij daar hoopt te vinden , ooit be- 

 reiken zal. Op groote hoogten verschijnt soms aan den verbaasden 

 bergklimmer zijn eigen vergroot beeld , als een reusachtig spooksel , 

 dat uit den omringenden nevel opdaagt. 



Vooral echter is het de dierenwereld , waarin zich vaak echte , ver- 

 schalkende humor vertoont. De spotvogel , die de geluiden van velerlei 

 andere soorten van vogels en zoogdieren nabootst, brengt den een- 



2:J 



