M LUCHTVAART. S69 



meter. De droge wees de temperatuur van de lucht aan , die door 

 middel van den aspirator met kracht over den bol werd gezogen ; 

 vervolgens stroomde dezelfde lucht over den bol van den vochtigen 

 thermometer. Bevat de lucht weinig waterdamp , dan verdampt een 

 gedeelte van het water en de thermometer wijst een lager cijfer aan 

 dan de droge. Wordt het verschil plotseling grooter , dan gaat de 

 luchtbol uit eene vochtige in eene drogere luchtlaag over. Wijst het 

 kwik in de beide thermometers ongeveer even hoog, dan is de lucht 

 verzadigd met waterdamp. Het dauwpunt door de hygrometers aan- 

 gewezen stemde zeer goed overeen met het cijfer voor den vochtig- 

 heidstoestand , hetwelk uit het verschil van de beide thermometer- 

 standen werd afgeleid. 



De meening , dat de hoeveelheid waterdamp afneemt , naarmate 

 men zich hooger in den dampkring bevindt en dat men eindelijk 

 lagen vindt , die bijna geen waterdamp bevatten , mag volgens glaishek, 

 volstrekt niet als een algemeene regel worden beschouwd. Wel is 

 waar trof hij soms op 3600 M. hoogte eene laag , waar het dauwpunt 

 — 10° bedroeg, maar daarom was de hoeveelheid waterdamp volstrekt 

 niet geregeld afgenomen. Zoo zag hij eens op eene hoogte van 212 M. 

 het dauwpunt plotseling rijzen van 9°2 tot 10°3 of het kwik in den 

 vochtigen thermometer hooger staan wanneer de luchtbol in een 

 noordelijken hoogeren luchtstroom overging. Zelfs gebeurde het, dat 

 eene afwisseling van lagen rijker en armer aan waterdamp her- 

 haaldelijk plaats had. De lijnen , die de verandering van het dauw- 

 punt voorstellen bij eene heldere en eene bedekte lucht tot op eene 

 hoogte van 6500 M. zijn zoo onregelmatig, dat men uit haar ver- 

 loop geen vast besluit trekken mag aangaande den vochtigheids- 

 toestand van nog hooger liggende luchtlagen. 



Twee bijzonderheden , die althans in een nauw verband staan .met 

 den waterdamp , wil- ik hier nog vermelden. In de eerste plaats , dat 

 GLAISHER den 26sten Juni 1862 eene dichte sneeuwbui aantrof beneden 

 eene laag , waarin de regen bij stroomen ter neder viel. Hierdoor wordt 

 ten overvloede nog eens aangetoond, dat eene lagere luchtlaag niet 

 altijd warmer dan eene hoogere is. Vervolgens vond hij den 2l9<en 

 Juli 1862 de meening van green bewaarheid, dat er zich boven een 

 donkere wolk waaruit het regent , een tweede laag wolken bevindt , 

 die de zonnestralen onderscheppen en de afkoeling van de lagere 

 lucht veroorzaken. 



Onder de verschillende werktuigen , waarvan glaisiier voorzien was 



