374 DE LUCHTVAART. 



625, 625 — 1100 M. boven den zeespiegel. Mag men het er nu voor 

 houden , dat één en dezelfde luchtstroom op deze verschillende hoogten 

 heerschte? of maakte flammabion hier misschien kennis met lucht- 

 stroomen van verschillende richting , die hij slechts éénmaal meent 

 waargenomen te hebben op zijne tien luchtreizen , toen de richting 

 van den wind op eene hoogte van 900 M. van N. N. O. eensklaps 

 Z. werd? Ik meen tot deze onderstelling te meer recht te hebben, 

 omdat de kromming van de lijnen , die de richting van de beweging 

 des luchtbols en dus ook van den wind aanwijzen , tegengesteld is 

 met de wet van buys ballot. Plaats u, zoo luidt deze wet, met den 

 rug naar den wind , en gij hebt op het noordelijk halfrond aan uwen 

 linkerkant een gebied van lagere drukking , aan uwen rechterkant een 

 gebied van hoogere drukking. De lucht zal trachten dit verschil in 

 drukking te vereffenen ; zij zal dus van rechts naar links stroomen. 

 Dit gebeurt nu niet volgens eene rechte lijn maar volgens een spiraal , 

 die zich dus van rechts naar links krommen moet , dus juist in tegen- 

 gestelde richting als waarin de kromme lijnen loopen , die volgens 

 FLAMMARioN de richting van den wind zouden aanwijzen. 



Behalve de eigenlijke meteorologische waarnemingen deelt deze 

 Fransche geleerde nog enkele andere zaken mede. Verschillende aardsche 

 geluiden hoort hy op eene aanzienlijke hoogte , zonder dat zij aan- 

 merkelijk verzwakt zijn. Op eene hoogte van 900 M. geniet hij van 

 een concert even goed , alsof hij in den tuin aanwezig geweest was ; 

 zelfs kan hij de verschillende tonen nog duidelijk onderscheiden , 

 nadat hij driehonderd , vijfhonderd M. hooger gestegen is. 's Nachts 

 plant het geluid zich sterker voort dan over dag , omdat de lucht 

 dan overal meer ■ gelijkmatig is. Het effen watervlak geeft een duide- 

 lijker echo dan het hobbelige land. De tijd , die er verliep tusschen 

 het oogenblik , waarop een geluid werd voortgebracht in de richting 

 der aarde , en het tijdstip , waarop de echo terugkwam , leerde dat 

 het geluid zich met eene snelheid van 333 a 340 M. in de secunde 

 voortplantte. Uit deze twee proeven (genomen op hoogten van 1352 

 a 1357 M. en 255 M.) volgt dus, dat de voortplantingssnelheid van 

 het geluid onder die omstandigheden niet van die aan de oppervlakte 

 der aarde verschilt. Greluiden , onhoorbaar op eenen bepaalden afstand 

 van de aarde , werden vernomen , wanneer er zich eene wolk op dezelfde 

 hoogte bevond. 



Meer dan eens wachtte flammarion de komst van den dageraad 

 in den luchtbol af. Het zachte maanlicht werd geel , wanneer men het 



