WETENSCHAPPELIJK BIJRLAD. 



S T E R R E K U N D E. 



Biela's komeet. — Een der opmerkelijkste verschijnsels die ooit aan den 

 hemel zijn waargenomen, is voorzeker de splijting van deze comeet in 1845 — 46. 

 Onder de hypothesen die geopperd zijn om dat verschijnsel te verklaren , be- 

 hoort ook die dat de splijting zoude zijn teweeggebracht door de ontmoeting 

 met een der talrijke kleine planeten tusschen de banen van Mars en Jupiter. 

 Uit de meesterlijke onderzoekingen van hubbard over de beweging dier 

 komeet is gebleken dat de splijting, door welke oorzaak ook, moet hebben 

 plaats gehad op de heliocentrische lengte 318,6", en breedte -f- 12,0", af- 

 stand 4.36, welke plaats de komeet innam in November 1844. Inderdaad, 

 indien men de elementen van hubbard voor den perihelion-doorgang in 

 Februari 1846 aanneemt, dan vindt men voor November 1844 16.0 G. M. T,, 

 lengte 318" 36', breedte -}- 12 '2', radius vector 4.3665, en de ware ano- 

 malie 209" 57'. 



ïen tijde dat hubbard zijne berekeningen maakte , bereikte geen der toen 

 bekende planeten zulk een afstand van de zon. Thans echter, nu de loop- 

 banen van omstreeks 230 dier lichamen berekend zijn , bevinden zich daar- 

 onder eenigen die werkelijk zich iets verder van de zon verwijderen , t, w. 

 Andromache tot op 4.723, Ismene 4.590, en Hilda 4.632, maar op die 

 afstanden zijn allen veel dichter bij de eclipthea dan bij hubbard's uit- 

 komst ten aanzien der bij de splijting ingenomen plaats mogelijk is. Wij 

 mogen derhalve veilig beweren dat , indien de catastrophe der BiELAsche komeet 

 werkelijk door de collisie met een kleine planeet veroorzaakt is , dit geen der 

 thans bekende kleine planeten is geweest. {Nature 30 Aug. 1883, p. 426.) 



Eö. 



4 



