WETENSCHAPPELIJK BIJBLA.D, 39 



scheidene andere soorten van vlinders ontmoet heeft, die de gewoonte hebben 

 aanmerkelijke hoeveelheden water optezuigen, om het weder per anu7n uit te 

 werpen. Hij noemt als zoodanige soorten van Callidryas^ Pieris en Papüio. Aan 

 de Kaap de Goede hoop zag hij duizenden van witte kapellen, die uit modder 

 en moerassige plaatsen het water zogen , als waren zij zoovele "Abyssinische 

 (Norton) pompen." De door den anus uitgeworpen droppels waren betrekke- 

 lijk groot, zoodat een 60 tal een gewone theelepel vulden. Ook nam hij op 

 Ceylon een grooten nachtvlinder (soort van Calocatola) waar , die gaarne de 

 toddypotten der Cingalesen bezocht en den toddy slurpte , waardoor de dieren 

 dronken werden. {Nature 729, 1883.) hg. 



Erfelijke anomalie bjj katten. — De heer e, b. poultora gaf in Nature 

 1 November p, 20 een verslag van de gescliiedenis eener kattenfamilie , van 

 welke, in verscheidene elkander opvolgende generatien, de vrouwelijke indi- 

 vidu's zes- soms zevenvingerige voor- en achterpooten hadden , terwijl deze 

 anomalie niet voorkwam bij de gelijktijdig geworpen mannelijke voorwerpen. 



HG. 



Het paard in Amerika. — Tegen het algemeene gevoelen dat het paard 

 eerst door de Spanjaarden in Amerika is ingevoerd, merkt berthold op, 

 dat op eene van seb, cabot zelven afkomstige kaart, die vóór 1546 moet 

 geteekend zijn , daar cabot toen nog in Spaansche dienst was , in de vlak- 

 ten van den Gran Chaco ook paarden met andere inheemsche dieren staan 

 afgebeeld. Paarden nu kunnen onmogelijk reeds in die jaren 1527 — 30, ge- 

 durende welke cabot deze streken onderzocht , van Peru of uit Brazilië in 

 deze vlakten gekomen en daar verwilderd zijn. Verondersteld dat de kaart 

 echt is , dan zou men alzoo moeten aannemen , dat zich toenmaals in het 

 binnenste van Zuid-Amerika eene wilde paardensoort heeft opgehouden , welke 

 't zij voor de europeesche paarden verdwenen is , of , eerder nog, zich daarmede 

 vermengd en alzoo het tegenwoordig ras verwekt heeft. Cabot's beschrijving 

 is, gelijk bekend is, nog niet weergevonden. (Humboldt , Juli 1883, S. 284), — 

 Het terugvinden van de beschrijving van cabot zou waarschijnlijk de kwestie 

 spoedig uitmaken. Intusschen bedenke men , dat de oude kaartenteekenaars 

 veel gewoon waren hunne kaarten , vooral groote ledige plekken daarop , en 

 niet minder de zee , met allerlei afbeeldingen van dieren , menschen , schepen 

 enz. te stofFeeren, en dat zij het daarmede niet altijd zoo nauw namen, getuigen 

 de afbeeldingen van allerlei onmogelijke land- en zeemonsters , die er op 

 voorkomen. D, li 



