WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERREKÜNDE. 



De roode vlek van Jupiter. — Herhaaldelijk hebben wij reeds gewag gemaakt 

 van de opmerkelijke roode vlek die zich eenige jaren lang aan de oppervlakte van 

 den grootsten der planeten van ons zonnestelsel heeft vertoond en thans eerst ver- 

 dwenen schijnt te zijn. Dr. o. lohse , die haar te Potsdam aandachtig heeft gade ge- 

 slagen, heeft van zijne waarnemingen verslag gegeven in de Publicationen des astro- 

 physikalischen Observatoriums aldaar, Bd. III. 1883 p. 1; daaraan onLleenen wij 

 het volgende: 



Eerst recht duidelijk werd deze vlek herkend op op 5 Juni 1879 , doch sporen 

 daarvan moeten, blijkens de gemaakte aanteekeningen , reeds een jaar vroeger, op 

 2 Juni 1878 , voorhanden geweest zijn. Geheel gevormd , had de vlek eene spoel- of 

 schuitvormige gedaante, met een lengtedoormeter loodrecht op de as der planeet, 

 welker oppervlakte zij bij hare draaiing volgde. Aan de beide spitse uiteinden ver- 

 toonden zich soms nog streepachtige uitsteeksels, die zich in gelijke richting uitstrekten. 

 De kleur der vlek was ongeveer die van metallisch koper. De lengte, afgeleid uit de 

 talrijke waargenomen passages, die gemiddeld elk 0,97 uur vorderden, bedroeg bijna 

 7io van een geheelen breedtecirkel; de breedte ongeveer ^4 der lengte. De afstand 

 der vlek van den aequator der planeet werd gemiddeld op 21,52° gevonden. 



De heer lohse leidt uit zijne waarnemingen af, dat hoogst waarschijnlijk eene vul- 

 kanische uitbarsting aan de oppervlakte der planeet, die gewoonlijk door den damp- 

 kring welke deze omgeeft voor ons bedekt wordt gehouden , de eerste oorzaak van 

 het verschijnen dezer vlek is geweest, die vermoedelijk uit dampen bestond die zich 

 door de bonedenlagen der atmospheer eenen weg hebben gebaand en , ten gevolge 

 van de rotatie der planeet om hare as, den eigcndommelijken verlengden vorm aan- 

 namen , waaronder zij voor ons aardbewoners zichtbaar was. {Naturforscher 8 Doe. 1883.) 



HG. 



6 



