46 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Streek waar zich de atollen bevinden , een hoofdrol. In den loop der volgende jaren 

 werden echter van tijd tot tijd meer of minder gewichtige bezwaren tegen deze 

 dalingstheorie, althans tegen hare algemeene toepasselijkheid, geopperd. 



Carl semper deed dit, nadat hij de Pelew-eilanden had bezocht (Zeitschrift für 

 wiss. Zoölogie ^ 1863, p. 568, en uitvoeriger in zijn reiswerk Die Phlippinen und 

 ihre Bewoner^ 1879, p. 100). Ook de zooiogen die met de challenger reisden, 

 bepaaldelijk Dr. murray (Proc. Royal Soc. Edinburg ^ 1879 — 80, p. 505), meenden 

 dat daling des bodems niet noodig was ter verklaring van de vorming van riffen 

 en atollen, maar dat, waar de zeebodem door vulkanische werkingen nog niet hoog 

 genoeg onder de wateroppervlakte gerezen was, de diepte allengs verminderd werd 

 door de gestadige bezinking der kalkschalen van nabij de oppervlakte levende dieren, 

 totdat eindelijk de bodem hoog genoeg was voor de daarop voortbouwende rifvor- 

 mende polypen, die, daar zij het best groeiden, waar vloed en stroom van het zee- 

 water haar het meeste voedsel toevoerden, allengs aan de riffen den hen kenmer- 

 kenden bijzonderen vorm gaven. Laatstelijk nu heeft a. agassiz {Trans. Amer. Aca- 

 demy^ 1883, XI) de reeds in 1857 door zijn vader begonnen onderzoekingen der 

 Florida-riffen voortgezet, en ook hij komt tot het besluit dat deze riffen, waaronder 

 sommigen voorkomen , die den atolvorm hebben aangenomen , ontstaan zijn en voort- 

 gaan zich te vormen, zonder dat daarbij daling des bodems plaats heeft. 



Professor Geikie heeft dit geheele vraagstuk eenigszins uitvoerig besproken in Na- 

 ture ^ 29 Nov. en 6 Dec. 1883, waarheen wij onze lezers verwijzen, hier alleen aan- 

 stippende dat, hoewel daaruit blijkt dat voorzeker niet de aanwezigheid van elk atol 

 eene noodzakelijke daling des onderliggenden zeebodems bewijst, er toch gevallen 

 voorkomen, bepaaldelijk die waar de zich binnen het atol bevindende lagune eene 

 aanmerkelijke diepte heeft, die naar onze meening bezwaarlijk zonder eene allengs 

 voortgaande daling kunnen verklaard worden. Eene niet onbelangrijke bijdrage tot 

 de oplossing van dit vraagstuk zoude, onzes inziens, kunnen geleverd worden door 

 een voortgezet onderzoek van dat gedeelte des zeebodems in Straat Sunda, dat on- 

 langs het tooneel is geweest der uitbarsting van de Krakatau. hg. 



PLANTKUNDE. 



Intercellulaire samenhang van het protoplasma der plantencellen. — Eene 

 gewichtige vraag heeft in den laatsten tijd de plantenphysiologen bezig gehouden. 

 Eenigen , namelijk janezewski , russow , tangi , fromman , strasburger , gardiner , 



laatstelijk hillhouse {Botanisches Centrallblatt ^ 1883, No. 16 en 17) meenen ge- 

 vonden te hebben dat de levende protoplasma-lichamen der plantencellen in ouder- 

 lingen samenhang zijn door dunne draden. Volgens hillhouse erkent men deze , nadat 

 de celwand door zwavelzuur is opgelost. Dit herinnert mij den voor bijna veertig 

 jaren tusschen v. mohl en mij gevoerden strijd over het al of niet bestaan van 

 zeer kleine openingen in den cellulose-wand der plantencellen, nadat deze door jodium 

 en zwavelzuur is blauw gekleurd. hg. 



