50 'WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



De oorzaak van deze verschillen ligt in het feit dat de telegraaf alleen antwoordt 

 op stroomva-anderingen , die hoogstens dertien of veertien malen in de seconde plaats 

 grijpen, terwijl de telephoon slechts spreken kan door stroomgolvingen , die met een 

 snelheid van minstens eenige honderden malen in de seconde elkander opvolgen. Voor 

 de ladings- en ontladingsstroomen van den condensator blijft hij dus even gevoelig 

 als voor de wisselstroomen zonder dezen laatsten. Maar door invoeging van de spiraal 

 wordt het stroomverloop voor de telephoon te zeer verlangzaamd door de terugwerking 

 van de ijzerkern op de omwinding. 



Deze aanduiding van de feiten en hare verklaring moge genoeg zijn hier, waar de 

 beperktheid der ruimte zoozeer tot kortheid dwingt en waar wij ons dus slechts voor- 

 stellen om althans eenigermate aan te wijzen : hoe en waardoor het mogelijk is ge- 

 worden een en dezelfde geïsoleerde geleiding, tusschen twee vele kilometers van elkaar 

 verwijderde plaatsen, gelijktijdig te doen dienen voor een telegrafische en een tele- 

 phoon-verbinding — dat zij daarbij aangevuld is met wat men voor de kortheid de 

 grondgeleiding noemt, zal wel nauwelijks hier vermeld behoeven te worden. Reeds 

 meer dan 1^2 jaar geleden heeft de Belgische ingenieur van rijsselberghe zulk een 

 inrichting tusschen Brussel en Ostende in werking gebracht met uitnemend en, wat 

 hier nog meer zegt, blijvend gevolg. Tusschen deze beide plaatsen gaan sedert dien 

 tijd telephoonberichten over, tegelijk met telegraafseinen , rechtstreeks tusschen deze 

 beide eindstations of ook van een dier beide naar het tusschenstation Gent. Eerst 

 korten tijd geleden is die inrichting beschreven geworden in het Journal télégra- 

 phique van Bern en daarnaar in La Nature XII, p. 243 en in de Engelsche Nature 

 XXIX, p. 554. LN, 



De zilvervoltameter en het elektrochemisch aequivalent van zilver. — Lord 

 RAYLEiGH heeft hierover eene mededeeling gedaan aan de Royal Society^ in hare 

 vergadering van 27 Maart 11. {Nature XXIX, 565). Als aanvulling van wat wij hier- 

 voor, blz. 35, aangaande den kopervol tameter berichtten, nemen wij hier van dit 

 opstel het volgende over. 



Twee of meer zilvervoltameters werden met een elektromagnetisch en stroommeter 

 in dezelfde stroombaan geplaatst. Het bleek daarbij dat , als men als elektrolyt enkel 

 eene oplossing van zilvernitraat bezigde , de nauwkeurigheid der uitkomsten gestoord 

 werd door het onvermijdelijke verlies bij het uitwasschen en drogen van het ge- 

 reduceerde zilver. Toen , om dit te voorkomen of althans te verminderen , met de 

 bovengenoemde oplossing eene van zilveracetaat werd gemengd, die den nederslag 

 dichter maakt, vertoonde zich eene andere bron van onzekerheid; die nederslag houdt 

 altijd in zijn poriën eene zekere hoeveelheid van het zout opgesloten. Tegen de eerste 

 fout is meer te doen dan tegen de tweede, en de oplossing van zilvernitraat alleen 

 bleek dus nog altijd de geschiktste te zijn. Uit de beste van een zeer groot aantal 

 iiitkomsten , met deze oplossing verkregen , bleek nu dat het elektrochemisch aequi- 

 valent van zilver in centimeter-gram-seconde eenheden uitgedrukt, iets minder is 



