70 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



De dieren stierven binnen korten tijd en de autopsie bewees dat zij werkelijk aan 

 anthrax waren overleden. Weinig tijd voor den dood werd een droppel melk onder 

 de noodige voorzorgen tegen verontreiniging van buiten in eene gesteriliseerde buis 

 geadspireerd , en wederom met alle voorzorg in een Pasteur-ballon met runderbouillon 

 gebracht. Bij elke proef werden vier zulke ballons gebruikt. Drie of vier dagen daarna 

 bleek bij de eerste de inhoud van tweeballons nog helder , die van eene met een vreemd 

 ferment bedeeld , terwijl de vierde het eigenaardig aanzien van de anthrax-culturen 

 vertoonde. Bij de tweede proef was het eerste en tweede met één ballon, het vierde 

 met twee ballons het geval. Met elk der laatste culturen werden cavia's ingeënt, 

 die allen onder verschijnselen van anthrax stierven. Eene proef met een konijn gaf 

 geen stellig resultaat. De beide proeven op cavia's leerden echter onwedersprekelijk 

 dat de anthrax-bacterien zich gedurende het leven der dieren in de melk van aan 

 anthrax lijdende dieren kunnen bevinden , doch in oneindig minder aantal dan in 

 hun bloed. {Compt. rend. , Tom. XCVIII, pag. 1142). d. l. 



Inenting van dollehondsgift bij vogels. — De heer p. gibier deelt mede dat, 

 ofschoon het tot dusver scheen dat vogels ongevoelig voor het dollehondsgift zijn, 

 hij eens bij eene hen, 75 dagen na de inenting, eene onvolledige verlamming van 

 de pooten en de strekspieren van den hals waarnam. Men verwachtte nu dat het 

 dier sterven zou, doch na weinige dagen herstelde het en bleef in leven. Dit gaf 

 hem aanleiding om bij een haan en eene duif door middel van een spuitje van 

 PRAVAZ het bedoelde gift binnen de schedelholte te brengen. De ziekteverschijnselen, 

 die daarop volgden , waren zeer gering , vooral bij den haan , doch inspuitingen van 

 met gedestilleerd water verdunde hersenzelfstandigheid uit de ingeente vogels brachten 

 bij ratten en een cavia den dood te weeg onder verschijnselen van rabies. Gibier 

 veronderstelt dat ten gevolge van de betrekkelijke ongevoeligheid van het cerebro- 

 spinaalstelsel der vogels, het microbium der dolheid zich in deze kan ontwikkelen 

 en weder uitgescheiden worden zonder storingen te hebben teweeggebracht, die met 

 het leven onbestaanbaar zijn. [Compt. rend., Tom. XCVJTI, pag. 531.) 



Vogeleieren. — Professor tarkhanoff te Petersburg heeft verschillen in het 

 eiwit der eieren van verschillende vogelsoorten gevonden. Het eiwit van de eieren 

 van kanarievogels , van duiven e. a. verschilt van dat van de eieren van hoenders, 

 kalkoenen, eenden, ganzen in meer dan een opzicht. Het blijft bij de koking door- 

 schijnend; het is fluoresceerend ; zijn rotatie- vermogen van het polarisatie-vlak is ge- 

 ringer; met water vermengd geeft het geen wit neerslag en maakt het water alleen 

 opaliseerend ; eindelijk heeft het eene sterkere basische reactie dan hoender-eiwit. 

 (Waarschijnlijk zal het eiwit van kievits-eieren dezelfde verschillen aanbieden. Dit 

 verdient een nader onderzoek, dat bij ons te lande gemakkelijk genoeg zal zijn. lief.) Toch 

 kan het door bijvoeging van verschillende stoflen, onzijdige zouten, bases, azijnzuur, melk- 



