WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 93 



DIERKUNDE. 



Trinominale nomenclatuur. — Onlangs had in het auditorium van het Museum 

 van Natuurlijke Historie te Londen eene vergadering plaats, welke wel bewijst hoe 

 groote wijziging door de steeds voortgaande uitbreiding onzer kennis van de op aarde 

 levende wezens, sedert de tijden van linnaeus, het soortbegrip ondergaan heeft. 

 Ten zijnen tijde was de binominale nomenclatuur en eene in weinige woorden uitge- 

 drukte definitie der soort volkomen voldoende. Thans , nu bijna alle landen der aarde door- 

 zocht zijn en daarbij eene menigte van zoogenaamde locale variëteiten met tallooze 

 overgangen bekend zijn geworden, is de binominale nomenclatuur niet meer vol- 

 doende , maar hebben reeds velen de behoefte gevoeld , ten einde verwarring te 

 voorkomen, eene trinominale nomenclatuur in te voeren. Dit is begonnen bij de 

 zoölogen en botanisten in Ameiika , en de boven bedoelde vergadering was belegd , 

 om een aantal engelsclie geleerden , vertegenwoordigers van verschillende takken der 

 natuurlijke historie, onder het praesidium van professor flower, in de gelegenheid 

 te stellen den amerikaanschen Dr. elliott coues te ontmoeten, een der eerste voor- 

 standers der invoering van de trinominale nomenclatuur, bepaaldelijk in de ornitho- 

 logie. Men kan daarbij echter nog van verschillende standpunten uitgaan , gelijk dan ook 

 bleek uit de daarover gevoerde discussie, welke onze in dergelijke onderwerpen be- 

 langstellende lezers vinden kunnen in Nature^ 10 en 17 Juli 1884, p. 256 en 277. 



HG. 



Vergift der vliesvleugeMge insekten. — De onderzoekingen van g. carlet 

 hebben hem geleerd dat er, behalve de lang bekende klier, die het tot dusver be- 

 kende gift der vliesvleugeligen (bijen, wespen enz.) afscheidt, nog eene andere be- 

 staat in den vorm van een wijde, blind uitloopende buis. Beider uitloozingsopeningen 

 ontlasten zich aan de basis van den angel, zoodat de door haar afgescheiden vochten 

 zich daar met elkander vermengen. Het door de lang bekende klier afgescheiden 

 gift is zuur, volgens de scheikundigen acidum formicum ; het product van de 

 andere is zwak alkalisch. De proeven nu , door den heer carlet genomen op huis- 

 en vleeschvliegen , die voor het gift zeer gevoelig zijn, leerden hem dat de steek 

 van een vliesvleugelige den onmiddellijken dood van de vlieg na zich sleept; — dat 

 de inenting van slechts een der twee vergiften niet den dood ten gevolge heeft , of 

 ten minste niet dan lang na de operatie, en dan wellicht nog 't gevolg is van de 

 daarbij toegebrachte beleediging; — dat eindelijk de op elkander volgende maar 

 afzonderlijke inenting van het zure en alkalische gift den dood veroorzaakt kort na 

 de tweede inenting. (Compt. rend. Tom. XCVIII pag. 1550). d. l. 



