GEORGE EVERARD RUMPHIUS. 7 



zal hebben opgeschreven dan huwelijkscontracten. Inderdaad hebben 

 toen en later de ambtenaren der Compagnie ten opzichte van rumphius 

 getoond dat haar ook hoogere belangen dan die van den mammon 

 ter harte gingen. In het vervolg van tijd ontving hij nog meer hulp 

 in de personen van zekeren daniel crul, later van johan philip 

 siPMAN , die als scheepsdocter naar Indië was gekomen en assistent 

 van RUMPHIUS werd , en van den teekenaar philip van eyk , oorspronkelijk 

 een scheepsjongen , die veel aanleg had en onder leiding van den zoon 

 van RUMPHIUS , den reeds vermelden paulus augustus , tot een zeer 

 goed teekenaar werd en aan rumphius voor de afbeeldingen van tal- 

 rijke natuurvoorwerpen , die zijne geschriften versieren en verduide- 

 lijken , groote diensten heeft bewezen. 



Trouwens die zoon zelf was onder de leiding zijns vaders een uit- 

 muntend teekenaar geworden ; getuige het inderdaad zeer fraai portret 

 dat hij van zijnen vader op 68-jarigen leeftijd vervaardigde, hetwelk 

 in koper gegraveerd voor de uitgave der Amboineesche Rariteitkamer 

 in 1705 en later ook vóór het eerste deel van het Kruidboek werd 

 geplaatst ^ , van welk laatste het bij deze levensschets gevoegd portret 

 een tot op de helft verkleind fac-simile is. Daar zien wij den edelen 

 man te midden zijner natuurschatten. De tastzin vervangt den verloren 

 gezichtszin , al vergoedt zij dezen ook slechts op gebrekkige wijze. Toch 

 is hij gelukkig en , — zooals hij eens door den Gouverneur aan de 

 Bewindhebbers der compagnie liet schrijven — »voor melancholy be- 

 waard, zoolang hij den geest werk kon geven." 



In 1674 trof hem echter een groot ongeluk. Zijne echtgenoote en 

 zijn jongste dochtertje werden gedood door de allergeweldigste aard- 

 beving die den 17'leu Februari van dat jaar 's avonds ten 8 ure plaats 

 had en waardoor op Amboina groote verwoesting werd aangericht. 

 Niet minder dan 2331 personen, waaronder 31 Europeanen waren 

 er de slachtoffers van. Daaronder de vrouw en dochter van rumphius , 



* Tusschen beide portretten bestaat een klein verschil , daarin bestaande dat op dat vóór 

 de Rariteitkamer, tegen den muur, aan een koord de gedi'oogde Imid is opgehangen van 

 een viervoetig dier met langen staart , spitsen kop en scherpe klauwen. Het is de huid 

 van een Moncos, den Javaanschen Ichneumon , Herpestes javaniciis , dien rumphius een 

 tijdlang als huisdier gehouden had, en waarvan men eeue afbeelding vindt in het achter 

 het 6de deel van het Kruidboek gevoegde Auctuarium , Tab. XXVIII. Deze figuur ont- 

 breekt op het portret dat voor het Kruidboek is geplaatst. Toch is het blijkbaar dezelfde 

 gegraveerde koperen plaat geweest die voor heide werken gediend heeft, maar waar- 

 schijnlijk is de genoemde figuur van den Moncos eenvoudig door den graveur wegge- 

 werkt, toen dezelfde plaat voor het Kruidboek moest dienen. 



