10 GEORGE EVERARD RUMPHIUS. 



weldra tot een goed teekenaar werd. Ook werden de bij den jongsten 

 brand verloren gegane boekwerken , die ter voltooiing van het werk 

 onmogelijk konden gemist worden , uit het vaderland op nieuw ont- 

 boden. Eindelijk werd de latijnsche tekst ook in het Nederlandsch 

 overgebracht. 



Zoo gelukte het aan den vereenigden arbeid van vader en zoon , 

 ofschoon eerst na langeren tijd dan zij vooraf geschat hadden , de 

 geleden schade te herstellen, en in 1692 waren de zes eerste boeken 

 van het Herbarium op weg naar het vaderland. Doch ook deze zou- 

 den de plaats hunner bestemming niet bereiken. Het schip dat hen 

 medevoerde , de Waterland , het admiraalschip der retourvloot , onder 

 den commandeur van der kemp, werd op de hoogte van 45*^ N. Br. 

 door een frausch oorlogschip in den grond geboord. Gelukkig had de 

 oud-gouverneur-generaal camphuys , die zeer met rumphius en zijnen 

 arbeid ingenomen was , de hoUandsche vertaling dier zes boeken laten 

 afschrijven , alvorens deze met de Waterland mede te geven. Zoo kon 

 eene nieuwe copie naar dit afschrift , met nogmaals daarvoor ver- 

 vaardigde teekeningen , en vermeerderd met nog drie boeken die in- 

 tusschen van Amboina waren ingekomen, in 1696 de reis naar Am- 

 sterdam doen , waar een en ander in behoorlijke orde ontvangen werd. 

 In 1697 werden deze eerste negen boeken nog gevolgd door de drie 

 laatste der twaalf boeken waaruit het Kruidboek bestaat. Tevens verliet 

 den schrijver met hetzelfde schip , dat deze laatste bezending mede- 

 voerde , zijn trouwe helper , de teekenaar van eyk , wiens diensttijd 

 verstreken was en die naar het vaderland terugkeerde. 



Bewindhebbers der Oost-Indische Compagnie waren bij de ontvangst 

 en na nauwlettende inzage van het hun toegezonden werk , daarover 

 hoogst tevreden ; zij betuigden hun dankbaarheid daarvoor aan de 

 beide heeren rumphius , den vader en den zoon , en benoemden den 

 laatsten , als blijk daarvan , tot Opperkoopman en Hoofd te Larike , 

 dezelfde plaats waar zijn vader , veertig jaren vroeger , zijn loopbaan 

 als ambtenaar der Compagnie en tevens als geleerd natuuronderzoeker 

 begonnen had. 



Wat het Kruidboek zelf betreft , zoo waren heeren Bewindhebbers 

 inzonderheid ingenomen met hetgeen daarin medegedeeld wordt over 

 de teelt en de behandeling der Specerij-boomen. Maar juist daarom 

 mocht het werk , even als zijn reeds vermelde Historie van Amboina , 

 die ter secretarie te Batavia als een » secreet" bewaard werd, aan 

 niemand ter lezing worden gegeven , terwijl natuurlijk van het in 



