DE VORMING DER STEENKOOL. 17 



die dus de wereld nog tot in eene verre toekomst van brandstof 

 zullen kunnen voorzien. 



Het is dus niet te verwonderen, dat men aan deze stof, die voor 

 de maatschappij van zoo groot gewicht is en dit ook in de toekomst 

 nog eeuwenlang zal blijven, ja, dan wellicht nog eene grootere rol 

 zal spelen dan tegenwoordig , in de laatste jaren bijzondere aandacht 

 wijdt en de wijze van ontstaan nauwkeurig tracht op te sporen. 

 Door het nauwe verband, waarin die vorming staat tot de vroegere 

 geologische en klimatologische toestanden onzer aarde , heeft het onder- 

 zoek van het ontstaan der steenkool nog eene grootere aantrekkelijk- 

 heid verkregen. 



In vele opzichten is men in dat onderzoek geslaagd en men heeft 

 vooral met zekerheid kunnen uitmaken , uit welke stof de steenkool 

 oorspronkelijk is gevormd en welke scheikundige processen daarbij 

 hebben plaats gehad. Doch minder algemeen is men tot overeenstem- 

 ming gekomen aangaande de omstandigheden , waarvan die chemische 

 omzetting het gevolg was en die de eerste aanleiding zijn geweest 

 tot het ontstaan der kool. 



Gewoonlijk wordt hierbij , vooral in den nieuweren tijd , gewezen 

 op de groote overeenkomst tusschen de vorming van steenkool en van 

 turf, en ook in de meeste leerboeken van onzen tijd wordt het ont- 

 staan van steenkool en van veen aan eene en dezelfde oorzaak toe- 

 geschreven. Toch is deze voorstelling , zooals uit nieuwere onderzoe- 

 kingen gebleken is , geenszins juist. Vooreerst kan men onmogelijk 

 van eene algemeene vormings wij ze der steenkool spreken , daar zij 

 volstrekt niet overal en altijd op dezelfde wijze is ontstaan , doch 

 men heeft meer bepaald aangetoond , dat eene overeenkomst met onze 

 tegenwoordige turfvorming in de meeste gevallen moet worden uit- 

 gesloten. 



Hoewel nu het ontstaan der steenkoolbeddingen nog niet in alle 

 opzichten op bevredigende wijze kan worden verklaard , heeft men toch 

 in de laatste jaren door grondig onderzoek veel kunnen ophelderen , 

 wat tot nog toe in het duister lag. Wij hebben dit vooral te danken 

 aan verschillende Duitsche geleerden , als göppert , bischof , unger , 

 B. voN coTTA e. a. en in de laatste jaren heeft ook de Fransche 

 geoloog grand' eury , door langdurige waarnemingen in de mijnen zelf , 

 over dit onderwerp veel licht verspreid. De laatste is daarbij gedeelte- 

 lijk tot zeer bijzondere uitkomsten gekomen , die hij heeft bekend 

 gemaakt in eene brochure, welke in 1882 werd uitgegeven en getiteld 



2 



