76 DE IGUANODONS TE BRUSSEL. 



Bernissart twee soorten van iguanodons zijn ontdekt , waarvan de eene 

 identisch is met den Iguanodon Mantelli Owen , en de andere een nieuwe 

 soort is , die Iguanodon hernissartensis Blgr. geheeten moet worden. 

 Hij zegt dat hij vijftien individus heeft onderzocht , van de twee en 

 twintig exemplaren , waarvan er overblijfselen aan 't licht zijn ge- 

 bracht. Deze twee vormen met elkander vergelijkende , zegt hij : 



De eerste, welks lengte ongeveer 6 meter bedraagt, is merkwaardig 

 door zijn slankheid. De andere integendeel is in elk opzicht veel mas- 

 siever en is ongeveer 1 meter lang , van den snuit tot de punt van den 

 staart. Hij noemt deze den grooten vorm en de eerste den kleinen vorm. 



De schedel van den kleinen vorm is veel langer dan die van den 

 grooten. De neusgaten zijn ook verschillend geplaatst, en terwijl de 

 oogkuil bij den kleinen vorm een horizontalen grootsten diameter 

 heeft , is deze verticaal bij den grootsten vorm. 



Het schouderblad van den kleinen vorm is betrekkel^'k smaller en 

 langer dan dat van den grooten. Het eerste is achtmaal langer dan 

 breed , het laatste nauwelijks zesmaal. 



Het ravenbeksbeen van den kleinen vorm vertoont eene opening , 

 ter plaatse waar dat van den grooten vorm slechts een insnijding heeft. 



Het borstbeen , dat uit twee symmetrische beenstukken bestaat , 

 vertoont ook eenige verschillen. Zijn beenstukken zijn breeder en aan 

 den binnenrand meer uitgesneden bij den grooten vorm dan bij den 

 kleinen. 



De voorste ledematen verschillen in lengte bij beide vormen ; ook 

 de verhoudingen van de hand zijn verschillend. Bij beiden is het nagellid 

 van den duim veranderd in een soort van spoor of puntig been. 



Het heiligbeen van den kleinen vorm bestaat uit vijf en dat van 

 den grooten vorm uit zes wervelen. Het bekken vertoont ook be- 

 langrijke verschillen ; zoo , bij voorbeeld , heeft het heupbeen (üium) vóór 

 het acetabulum een uitsteeksel, 't welk ongeveer een derde der lengte 

 van dit been heeft bij den grooten vorm , terwijl het bij den kleinen 

 ongeveer de helft van die van het ilium heeft. Het schaambeen oïpubis , 

 hetwelk bij den laatsten kort , dun en zeer hoog is , is bij den anderen 

 lang , dik en smal. 



Eindelijk , de derde trochanter , die bij den grooten vorm aan het 

 onderste derde gedeelte van het dijbeen wordt gevonden , bevindt zich 

 midden op het bovengenoemde been bij den kleinen vorm. 



De schrijver bewijst vervolgens dat deze beide vormen van iguano- 

 dons niet beschouwd kunnen worden als verschillen van ouderdom 



