80 DE IGUANODONS TE BllUSSEL. 



staart heeft achtergelaten , was zoo zwak , dat het niet meer tusschen 

 de indruksels der voeten te vinden is. 



Eindelijk moeten wij nog vragen: leefden de iguanodons in het 

 water of niet? De heer dollo zegt: »ik geloof dat men hierop be- 

 vestigend kan antwoorden, en wel om de volgende redenen: 



Zooals owEN reeds heeft aangetoond , hebben zij een staart als de 

 krokodil , een orgaan dat zeer geschikt is om als voortstuwingsmiddel 

 in het water te dienen , en bovendien hebben de iguanodons , evenals 

 de krokodillen , zeer weinig ontwikkelde voorste ledematen ; men weet 

 hoe voordeelig zulks is om snel te kunnen zwemmen. 



De zeer groote ontwikkeling van den derden trochanter of draaier 

 bewijst dat de staart veelvuldig in heen en weer gaande bewegingen 

 in een horizontaal vlak is geweest , 't welk het voorgaande bevestigt. 



Struckmann , GRABBE en DOLLO hebben gemeend op de indruksels 

 der voeten sporen van een klein zwemvlies te hebben waargenomen. 



De omstandigheden waarin de overblijfselen van iguanodons zijn 

 gevonden , bewijzen ons dat deze dieren in moerassen en aan de oevers 

 van rivieren moeten hebben geleefd : immers de gesteenten , waarin deze 

 overblijfselen bewaard zijn gebleven , zijn duidelijk afzetsels uit zoet 

 water. 



Dat de iguanodons in zoet water leefden , blijkt ook hieruit , dat 

 men nog geen bewijs heeft gevonden dat zij het strand der zee be- 

 zochten. Waarschijnlijk begaven zij zich nog meer te water dan de 

 krokodillen , wat men kan afleiden uit het feit , dat hun voorste lede- 

 maten betrekkelijk kleiner waren dan die der krokodillen. 



Doch men zou kunnen zeggen : de krokodillen zijn niet geschikt 

 om opgericht te loopen: waartoe moesten de iguanodons dan op twee 

 pooten loopen , als zij toch een gelijke levenswijs voerden ? De opge- 

 richte houding was zeker voor de iguanodons zeer voordeelig ; zij waren 

 plantenetende dieren , en dienden derhalve ten prooi voor de groote 

 roofdieren die ten zelfden tijde leefden. Zij leefden in moerassen en 

 waren , als zij op vier pooten liepen , laag bij den grond ; de plan- 

 tengroei , die hen omringde , zou het hun dus moeielijk gemaakt heb- 

 ben , hun vijanden te zien aankomen ; opgericht staande , integendeel , 

 kon de iguanodon een grooten omtrek overzien. Opgericht staande, 

 was de iguanodon in staat zijn vijand met zijn korte , maar stevige 

 armen te grijpen , en hem de beide groote sporen in het lijf te druk- 

 ken , die waarschijnlijk met een harden , scherpen koker waren over- 

 trokken , en de plaats van duimen aan zijn handen vervulden. 



