





ASTRONOMISCHE PEOBLEMEN. 



De verhandeling van dr. j. guoneman , getiteld Eindigheid of eeuwig- 

 heid? , opgenomen in de 2de en 3dc aflevering van dezen jaargang, 

 bracht mij een opstel in herinnering , dat ik reeds vóór dertig jaren 

 schreef, en dat onder den titel van Het verst verledene en de verste 

 toekomst , een blik in de schepping des heelals , in dit Album , jaargang 

 1855 bl. 225, geplaatst is. In dit opstel heb ik, geheel overeenkom- 

 stig de toenmaals algemeen geldende beschouwingen , die trouwens 

 ook thans nog door de meesten worden gedeeld , de zon voorgesteld 

 als zullende in een zeer verre toekomst alle lichamen van ons zonne- 

 stelsel , de planeten en hare manen , kometen en meteorieten , met 

 één woord alle zich thans rondom de zon in banen bewegende licha- 

 men in zich opnemen , maar dat , terwijl zij voortgaat licht en warmte 

 uit te stralen in het heelal , zoolang deze warmte gevoed wordt door 

 die vereeniging met andere hemellichamen , de zon toch eindigen moet 

 met te worden tot een volkomen duisteren bol, die, ten gevolge 

 van de allengs toenemende inkrimping , veel kleiner zal zijn dan 

 de tegenwoordige zon. Daarop heb ik laten volgen: »Voor dat alle 

 de genoemde samensmeltingen hebben plaats gegrepen , zal onze zon 

 met den haar omgevenden stoet reeds in andere gewesten des heelals 

 zijn doorgedrongen , en wie zal het wagen te voorzeggen , wat daar- 

 van het gevolg zal zijn ! Doch , indien wij , toegevende aan onze ver- 



7 



