ASTRONOMISCHE PROBLEMEN. 117 



waardoor heen zich het stelsel beweegt. Wij kunnen toegeven , dat 

 ook nu nog de constitutie van het zonlichaam niet boven alle beden- 

 kingen verheven is. 



»En niet enkel de constitutie van het zonlichaam zelf, maar ook 

 de aard en de toestand van de stoffen waaruit het bestaat , bieden 

 nog open vraagstukken aan. Hebben wij daarin te doen met ijzer , 

 sodium , waterstof enz. , geheel gelijk aan die welke op aarde voor- 

 komen , of zijn de zon-zelfstandigheden in een daarvan verschillenden , 

 meer elementairen toestand ? 



»A1 mogen ook zeer velen van ons de algemeene theorie van de 

 constitutie der zon huldigen , zoo geloof ik dat zeer weinigen zullen 

 beweren , dat al de verschijnsels , die de zonnevlekken aanbieden , reeds 

 ten volle verklaard zijn. Telkens ontmoeten wij er , die , al zijn zij 

 ook niet in duidelijken strijd met de heerschende voorstellingen , toch 

 daarin moeielijk hare verklaring vinden. 



»Als zichtbare verschijning vertoonen zich de zonnevlekken als don- 

 kere slakken , die van onderen naar boven worden gedreven , evenals 

 de schuim in een ketel , en ten deele ondergedompeld drijven in de 

 lichtende vlammen der photospheer , welke over hare randen uitpuilt 

 en daarover als het ware bruggen vormt en hen met een draadach- 

 tigen sluier overdekt , totdat de slak ten slotte nederzinkt en ver- 

 dwijnt. De vlek vertoont niet het beeld van een gat , dat gevuld is 

 met een koeleren damp , noch ook dat van een van boven gezienen 

 cycloon. Maar ter andere zijde moet men erkennen dat het spectrum 

 van zulk een vlek zeer eigendomlijk is ; de daardoor voortgebrachte 

 dispersie is geenszins dat van een vaste , sterk verhitte slak , maar 

 het spectrum bestaat uit tallooze , fijne , donkere lijnen , die zeer dicht 

 opeengedrongen , tot bijna elkander rakende toe , staan , maar toch 

 hier en daar eene lichte lijn vertoonen of althans eene tusschenruimte, 

 met een woord een spectrum , waarmede geen enkel in onze labora- 

 toriën verkregen spectrum overeenstemt. Toch schijnt het tot den typus 

 der absorptie-spectra te behooren en te toonen , gelijk ook de aan- 

 genomen theorie verlangt , dat de vlek donker is ten gevolge van 

 werkelijk verlies van licht en niet wegens oorspronkelijk gebrek aan 

 lichtkracht. Hier zijn zekerlijk problemen die eene oplossing verlangen. 

 »Ook het probleem der eigendommelijke asdraaiing der zon met 

 aequatoriale versnelling is hoogst gewichtig en nog onopgelost. Waar- 

 schijnlek zal deze oplossing ten deele gezocht moeten worden in de uit- 

 wisseling van stoffen , die tusschen het inwendige en het buitenste opper- 



3 



