130 BIJDEAGE TOT DE NATUURLIJKE GESCHIEDENIS DER »ZEESLANGEN". 



welke haar treffen , daarop niet terstond weder verdwijnen , maar 

 nog een korten tijd blijven voortduren. Zoo ontstaat , wanneer men 

 een glimmende zwavelstok snel in een cirkel , of zeer spoedig heen 

 en weer beweegt , niet de indruk van enkele afzonderlijke licht- 

 punten , maar van een een gloeienden , samenhangenden cirkel of eene 

 rechte lijn. Wanneer de glimmende zwavelstok namelijk van a tot i 



1 I is voortbewogen , is het beeld van a nog niet verdwe- 



\ahcdefghi\ nen en zijn nog minder de beelden van b, c, d, e, f, 

 g , h uitgedoofd , maar zij laten allen te z;amen den indruk een er 

 vurige lijn achter. 



» Juist zoo gebeurde het met onzen pijlsnel zich voortbe wegenden 

 snoek! Hij scheen voor het daarheen ziende oog een meters lang on- 

 dier, met grijzen rug te zijn, als eene zeeslang ! De aan de zijden 

 weder terstond samenvallende , vroeger uit elkander gedreven water- 

 golven gaven daaraan het eigenaardige , gekronkelde voorkomen. 



» Derhalve bestond deze zeeslang in werkelijkheid niet, maar was 

 haar aanschijn verschuldigd aan eene physiologi^che eigenaardigheid 

 van het menschelijke netvlies. Juist zoo is het gelegen met de eiken 

 zomer in de nieuwsbladen beschreven en somtijds afgebeelde »groote 

 zeeslang." 



»Zal deze nu in het vervolg slechts als eene optische dwaling daarin 

 voorkomen ? Natuurlijk neen ! Wij willen ook niet aan de nieuws- 

 bladen hunne zeeslangen , die zij in de hondsdagen zoo goed gebrui- 

 ken kunnen , ontnemen , maar haar de beteekenis voor de natuur- 

 wetenschap slechts aanwijzen.." 



DR. B. 



