134 TERSCHELLING. 



eilandje Grind , |met enkele rietachtige grasbossen , even boven de 

 oppervlakte der zee zichtbaar. Voormaals was dat eiland bewoond 

 en veel grooter. In de middeleeuwen lag daar zelfs een stadje , dat 

 in 1215 nog met grachten en wallen werd voorzien en waar door 

 de kloosterlingen van Ludingakerk een beroemde school gevestigd was. 

 In 1287 is dit stadje door het toenemende geweld der zee verzwolgen 

 eH sinds spoorloos verdwenen. 



Groote bruinvisschen plassen in de woelende golven , en het afge- 

 broken gelui van een bel-boei klinkt plechtig en raadselachtig als 

 een nagalm van de vrome broeders van Ludingakerk. 



Weldra zien wij links vooruit een breeden witten heuvel. Dat is 

 Vlieland , en rechts onderscheiden we den hoogen vuurtoren van Ter- 

 schelling. Ter zijde van dien toren duikt een lange reeks schoon ge- 

 welfde duinen op ; aan de andere zijde ligt het groote vriendelijke 

 dorp Westerschelling. 



Na al die vlakke lijnen en nuchtere torentjes van de HoUandsche 

 en Friesche kust , is dit vergezicht een ware verkwikking. De uitroep 

 »]S[apels" van een mijner medepassagiers was zeker iets overdreven, 

 maar gewettigd door die tegenstelling. 



Welhaast zijn we in de ruime en veilige haven. Een warme avond- 

 zon beschijnt over de nette huizen de talrijke Terschellingers , groot 

 en klein, die op de kaai heen en weer wandelen, op den uitkijk naar 

 de boot , die hun eenmaal daags het nieuws van het vasteland komt 

 aanbrengen. 



Terschelling is voor vele Nederlanders nog een onzalig , kaal en 

 verlaten oord , zonder boomen , een winderig armoedig visschers-eiland , 

 waar de vreemdeling als een wilde wordt aangegaapt of om centen 

 nageloopen. Ik wenschte mij geluk , dat ik aan die meening geen ge- 

 loof had gehecht. 



Wij stappen aan wal , en zien dadelijk dat het hier goed is. Een 

 vroolijk snappend jong volkje staat rondom ons , maar gansch verschil- 

 lend van de liederlijke kaailoopers onzer groote havenplaatsen of de 

 onbeschaamde bedorven knapen onzer meest beroemde zeebaden. 



We hooren een eigen taal , — als Friesch , — en toch anders ; 

 liefelijker van klank ; maar de volwassenen spreken HoUandsch. De 

 oudheid leeft het langst in de kinderen. 



Westerschelling is een groot en ruim gebouwd dorp ; de hoofdstraat 

 is breed , door oude , dichtbebladerde iepen beschaduwd. De meeste 

 huizen hebben nog een oud-vaderlandsch karakter. Trapgevels , bankjes 



