TERSCHELLING. 135 



voor de deur en ijzeren ankers met een jaartal uit de IT^le eeuw in 

 de muren. De dakvorsten zijn met breede , witte kalkzoomen aange- 

 streken , 't geen met de roede daken een aangename tegenstelling vormt. 

 De weg is niet bestraat , maar het zand is zacht en het regenwater 

 trekt daarin spoedig weg. De meeste Terschellingers loopen op pan- 

 toffels. De huisdeuren zijn slechts met de klink gesloten of staan 

 half open. Van onveiligheid niets. Aartsvaderlijk , huiselijk en gezellig 

 is hier het leven. 



In de kleine winkeltjes wonen verschillende handelstakken een- 

 drachtiglijk bijeen : boeken en sigaren , manufacturen en koek. Zulke 

 winkels boeien mij dikwijls meer dan onze moderne magazijnen , 

 schitterend van brons en goud , maar ledig van zin. In onze groote 

 steden zoek ik bij voorkeur de kleine straten en achterbuurten , met 

 de klassieke veelzijdige winkeltjes. Een hoopje heiboenders , een servies 

 van lichtgroen aardewerk , een flesch met gekleurde pepermunt , een 

 dito met stervormige koekjes , een dito met blauwsel , een bakje met 

 knikkers, een prent van »Jan de Wasscher en zijn wijf"; die win- 

 keltjes zijn voor de studie van ons volkskarakter meer waard dan de 

 eentonige, vervelende rijen moderne particuliere huizen , waarin zoo 

 velen hun leven in voorgeschreven tijdverdrijf stelselmatig trachten 

 te doorworstelen. 



Een enkele winkel met spiegelruiten in de Terschellingsche hoofd- 

 straat wekt ernstig gepeins. 



De hooge zware vuurtoren geeft het dorp een stadachtig aanzien. 

 In den zomer branden hier geen straatlantarens en is het torenlicht 

 de eenige gids in de zandige straten. 



Al bestaat Terschelling voor een groot deel uit een lange , breede 

 duinreeks , zoo is het toch heel wat anders dan een uit zee opgerezen 

 zandbank. Duidelijk blijkt het dat de bodem hier veel ouder is , en 

 dat vóór de inbraak der Zuiderzee , de Noordzee-eilanden aan het 

 vasteland waren verbonden. 



Volgens oude schrijvers waren Terschelling en Ameland in de 7de 

 eeuw nog aan Friesland , als gedeelten van Oostergoo verbonden en 

 was Terschelling tot in de 13de eeuw slechts door een smallen stroom 

 (het Flie) van Vlieland (beter Flieland) gescheiden. Door die schrij- 

 vers wordt het inbreken der Zuiderzee toegeschreven aan de'monniken , 

 die tot afleiding van het water uit hunne landerijen kanalen groeven , 

 waarmede aan de zee een doortocht werd gebaand. 



Terschelling is na Tessel het grootste onzer Noordzee-eilanden. Het 



