186 TERSCHELLING. • 



strekt zich uit over een lengte van ongeveer 4 uren gaans en is ^j^ 

 uur gaans breed, de droge zandplaten niet medegerekend , die aan 

 de noordwest- en oostzijde een voortzetting van het eiland vormen. 

 Het telt ongeveer 3500 inwoners, verdeeld over verschillende dorpen 

 en buurten , waarvan Westerschelling en Midlands de grootste zijn. De 

 inlandsche naam Skielinge klinkt Noorsch, het voorvoegsel Ter is 

 van later datum , toen men ook schreef Ter Gouw en Ter Neuzen. 



Na mijn bezoek van Tessel in 1867 (zie Album der Natuur 1868, 

 bl. 330) is de Flora der Noordzee-eilanden met groote zorg onderzocht 

 en beschreven door den jeugdigen en veelbelovenden franciscus hol- 

 KEMA , die echter reeds in 1870, waarschijnlijk ten gevolge der ver- 

 moeienissen van deze niet gemakkelijke botanische onderzoekingsreis , 

 is overleden. Zijn nagelaten werk is een der beste bijdragen tot de 

 kennis onzer eilandenflora en geeft in aansluiting met de onderzoe- 

 kingen van NÖLDEKE , een uitmuntend overzicht der Flora van de 

 geheele reeks der Nederlandsche en Oostfriesche Noordzee-eilanden , 

 wier oorsprong en verhouding tot het vasteland overal nagenoeg 

 dezelfde zijn. 



De Flor» dezer eilanden , wel verre van schraal en eentonig , — 

 is rijker dan men oppervlakkig zou vermoeden en vertoont op elk 

 eiland een bijzonder karakter. Zij vertegenwoordigt verschillende vor- 

 mingen van den bodem : de diluviale heuvels der oostelijke provin- 

 ciën , de kleibezinkingen aan de riviermonden en de eigenlijke duin- 

 en strandflora die de kusten van Holland en Zeeland kenmerkt. Maar 

 bovendien vertoont zij ook eigenaardige , op zich zelve staande vormen , 

 die op vreemde , onbekende oorzaken wijzen en veel stof tot nadenken 

 geven , — gelijk de Natuur overal haar raadsels heeft. 



Op een heerlijken morgen van de zeldzaam schoone Augustus- 

 maand van 1884 deden wij onzen eersten tocht van Westerschelling 

 over de duinen oostwaarts. Aan den voet van den vuurtoren zien we 

 de gewone planten der zeedorpen : de kleine rooskleurige Malva {M. 

 vidgaris) , het Jacobs-kruiskruid , hier Annebiena-boompje {Senecio Jaco- 

 haea discoideus) , het gele Walstroo {Galium verum) , de Reigersbek 

 (Erodium Cicütarium) , de kruipertjes {Hordewn murinwn) , de blauwe 

 Jasione , de gele Rolklaver {Lotus cornicidatus) , de ganserik {Poten- 

 tilla reptans) , de witte duinroos {Rosa- jnmjnnellifolid) , het driekleurig 



