138 TERSCHELLING. 



vinden wij hier ook een vreemde verschijning , een dochter van het 

 Zuiden , die hier onder de beschutting der ruwe Noordsche broeders 

 welig tiert , doch bij oppervlakkig zoeken licht over het hoofd wordt 

 gezien : het zonnekruid {Helianthemum guttatum) , een teeder , laag , 

 eenjarig plantje , welks betrekkelijk groote bloemen op elk blaadje 

 rood gevlekt, slechts gedurende de morgenuren zichtbaar zijn. Dit 

 plantje is zeer algemeen in de landen rondom de Middellandsche Zee , 

 op de Kanarische en Azorische eilanden , in Spanje en Portugal tot midden 

 Frankrijk en zeer zeldzaam in noordelijk Europa gevonden , namelijk 

 in noord-oostelijk Duitschland, in zuidelijk Ierland, op de eilanden 

 Jersey en Anglesey en talrijk op Norderney , Terschelling en Vlieland. 

 De familie der Cistineeën , waartoe het behoort , is kenmerkend voor 

 het gebied der Middellandsche Zee. De meesten bloeien slechts bij 

 feilen zonneschijn in den vroegen morgen. 



Het zonnekruid bloeit op Vlieland nog schoener dan op Terschelling. 

 Zijn bloeitijd is Juni. Toen ik in Augustus Terschelling bezocht , was 

 het reeds verwelkt en verdwenen. 



Een groene vallei strekt zich nu tusschen hooge duinen van Zuid 

 tot Noord voor ons uit. In het midden is een blauwe waterplas met 

 drassige oevers en hoog riet omzoomd. Deze vlakte heet »Doodemans- 

 kisten". Hier was voorheen het uiteinde van de haven en de be- 

 graafplaats der op Terschelling aangespoelde schipbreukelingen. 



Van ouds is het eiland wegens de talrijke schipbreuken in zijn om- 

 geving berucht. De strandvonderij in haar ouden en hedendaagschen 

 vorm was en is steeds een niet onvoordeelige liefhebberij der Ter- 

 schellingers. Alle baantjes , waarin het voordeel onverwacht en als bij 

 verrassing komt , behagen den mensch gewoonlijk meer dan geregeld 

 winstbejag, 't Is een uiting van den vrijheidsgeest , ook zichtbaar in 

 jacht en visscherij , in loterij en weddingschap. Doch vergeten wij 

 niet dat tegenwoordig het voordeel gering is en daardoor de held- 

 haftige moed en zelfopoffering bij het redden der schipbreukelingen 

 des te edeler. 



In het blauwe meertje zijn geen »doode mannen" te zien, maar 

 een troepje lachende en plassende kleine Terschellingers in natuur- 

 kostuum — het beeld des eeuwig jeugdigen levens. 



De lage drassige oevers van het meertje zijn met een rijk afge- 

 wisseld groen kleed bedekt. Rietgrassen en bloembiezen overschaduwen 

 allerliefste miniatuurplantjes, die ik in de duinstreken van het vaste- 

 land zelden aantrof: de rooskleurige Anagallis tenella met hare sier- 



