TERSCHELLING. 139 



lijk ronde vinblaadjes ter wederzijden van dunne, uitgespreide blad- 

 steeltjes , de Littorella lacustns , een zuster van onze weegbree , maar 

 zeer klein van vorm en kenbaar aan bare lang uitstekende helmdraden , 

 de Cicendia filiformis met draadfijne stengels en gele bloempjes , en 

 de rozeroode Erythraea pulcheila , het kleinste duizendguldenkruid. 

 Hier groeien zeldzame bloembiezen : Juncus balticus , J. pygmaeus en J. 

 triandnis , die , behalve op Vlieland , niet op de andere eilanden voor- 

 komen. HoLKEMA vond op Terschelling alleen 14 soorten van bloem- 

 biezen (Juncus) , waarbij door mij nog een soort (J. maritimus) gevoegd 

 is. Het aantal soorten in ons geheele land bedraagt 21. 



In het meertje zien wij tusschen het riet de zwarte bloemkolven 

 der duikelaars of doetebolten {Typlia angustifoliaj , de pitbiezen , »pidden" 

 {Juncus conglomeratus), de water weegbree , {Alisma Plantago) met uitge- 

 spreide wit-violette bloemtrossen , de water-duizend-knoop {Polygonum 

 amphibium) , met hare fraaie , dikke rose-witte bloemaren , de gele 

 lischbloem (Iris Fseudacorus) en de teedere witte bloemen en glanzige 

 ronde bladen van het kikkerkruid (Hydrocliaris Mor sus ranaé). 



Doch de geheele vlakte is vol van allerlei gebloemte. De gele 

 moeras-boterbloem (Eanuncidus Flammula) , de edele witte Parwassm , de 

 Pyrola rotundifolia en P. minor, de eerenprijs [Veronica scutellata) , de 

 lage Carex Oederi , het kleinste rietgras , de waterbiezen (Scirpus lacustris) 

 met hare roodbruine bloempakjes, de groote en kleine kamille (C/ir?/5cm- 

 themum inodorum en Matricaria Chamomilla) , de dolle kervel , verschil- 

 lende zuringsoorten fEumex Acetosella , R. maritimus , E. crispus) en de 

 witte sterretjes van het zandkruid (Lepigonum medium). 



Door de Littorella , de Pyrola minor , de Cicendia en de Juncus bal- 

 ticus verschilt deze vlakte van de Noordhollandsche duin vlakten , en ver- 

 toont zij een meer diluviaal karakter. Ook in aanblik doet zij denken 

 aan een overouden vasten grond , door zeezand gedeeltelijk overstoven. 



De Noordzee-eilanden hebben vroeger een deel uitgemaakt van de 

 Nederlandsche kust en zijn door de toenemende macht der zee van 

 het vasteland gescheiden. Volgens eene overlevering kon men in 1410 

 nog op een rafter (pont of vlot) van Harlingen naar Terschelling gaan. 



Wij verlaten de bloemrijke Doodemansvallei en wandelen oostwaarts 

 langs zandige dorre duinhellingen en door meerdere kleine groene 

 valleitjes, wier flora met de eerstgenoemde overeenkomt. Het honds- 

 gras (Triticum caninum) en de bies-tarwe (T. junceum) verkondigen 

 een schralen bodem, de paardenbloem (Taraaacum officinale) , de els en 

 het raapzaad een vruchtbaarder grond. In sommige zandkommen groeien 



