142 TEESCHELLING. 



van wier tweeden naam »Valerandi" ik nog steeds de beteekenis zoek. 

 Heeft LiNNAEUS dien naam aan een ouden volksnaam ontleend , dan 

 kan deze, evenals Valeriaan met »Baldrian", in verband staan met 

 de oud-Noordsche sagen. Samolus was bij de ouden een kruid dat 

 onzichtbaar kon maken , als men het met de linkerhand en zonder er 

 naar te zien , uittrok. 



De bloembiezen {Juncus lamprocarpus) hebben hier veel nederliggende 

 en half opstijgende stengels. Ook het driekleurig viooltje vertoont 

 zich in deze duinen vaak in sierlijk uitgespreiden vorm {Viola tincolor 

 var. syrtica) en evenzoo ligt het gewone struisgras in uitgespreide 

 rozetten met lange kruipende stengels {Agrostis stolonifera var. pro- 

 repens). Hier schijnt eene eigenschap van den bodem te werken , 

 waardoor die plantjes zich zoo naar de aarde getrokken voelen. Maar 

 ook in dien vorm zijn ze karaktervol. Zoo zal ook de vrije mensch , 

 indien hij al gedwongen wordt , in een nederige loopbaan te blijven , 

 toch daarin eigenaardig en oorspronkelijk zijn. 



De bewoonde streek van het eiland strekt zich uit van den voet 

 der duinen naar de Zuiderzee , een bebouwde vruchtbare vlakte , met 

 drie dorpen en eenige kleine buurten of gehuchten , wier vreemd 

 klinkende namen van de grijze oudheid spreken. 



•Van Westerschelling gaan wij langs de duinen , waar het steeds 

 aanslibbende strand een breede bocht , den Dellewal vormt. Rechts 

 zien wij over het strand in de verte de ondiepe , weinig bewogen zee, 

 die steeds voortgaat hier klei af te zetten , waardoor zich allengs 

 drooge plekken of schorren vormen. Het land wordt hier door een 

 hoogen dijk beschermd en de buitendij ksche aanslibbingen staan in 

 rijken bloei. Uitgestrekte vlakten zijn violet en blauw gekleurd door 

 de zware bloemtrossen der lamsooren {Statice Limonium) en de ster- 

 vormige violet en gele Aster Tripolium. Iets verder bloeit niet minder 

 talrijk het rooskleurige fijn gebladerde zeegras {Statice elongata). Het 

 violet en rosé wordt afgewisseld door het zilvergrauw van de zee-alsem 

 {Artemisia maritima) , wier fijn verdeeld loof bij sommige exemplaren 

 neergebogen {var. salina) , bij andere opgericht is {var. gallica). De 

 porselein-melde (^aZmtfs portulacoides) heeft breedere zilvergrauwe bladen, 

 en de zeekraal of suite {Salicornia herbacea) die hier in groote hoeveel- 

 heid groeit, is kennelijk aan hare groene, sappige, geleede stengels. 

 Zij is hier echter niet , zooals in Zeeland , als een aangename groente 

 bekend. Ook de zeeraket {Calcile maritima) , met hare licht violette of 

 witte bloemen , het kleine witte zandkruid {^Lepigonum marginatum) en 



