DE INTOCHT VAN DEN MOL IN WALCHEREN. 167 



De mol bewoont meestal een lichten grond , die vochtig genoeg 

 is om voortdurend rijk te zijn aan regenwormen , waarmede hij zich 

 vooral voedt , en niet te nat om zijne onderaardsche gangen en loop- 

 graven in gevaar te brengen. Een zware kleibodem is voor het 

 dier een veel minder gunstig terrein dan een lichte grond, daar het 

 in den laatsten veel gemakkelijker graven en woelen kan : vandaar 

 dat het in ons polderrijk Zeeland aan dijken en weilanden boven het 

 meestal zwaardere en veranderlijke bouwland de voorkeur geeft. 



Zeer kunstig en samengesteld zijn het nest en de loopgraven van 

 den mol. Het eerste bevindt zich een of twee voet beneden de opper- 

 vlakte van den grond op eene van buiten moeilijk genaakbare plaats, 

 onder wortels van boomen , of onder steenen of muren , en het ligt 

 meestal tamelijk ver van het eigenlijke jachtterrein van het dier ver- 

 w^'derd, waarmede het door eenen soms 100 tot 150 voet langen, 

 rechten loopgang vereenigd is. Het nest bestaat uit eene kleine ronde, 

 van binnen met mos en zachte blaadjes belegde ruimte , die tot woon- 

 plaats dient en door twee ringgangen van ongelijke grootte omgeven 

 wordt; deze ringgangen staan door enge tusschengangen met elkander 

 en met de ronde ruimte in verbinding. De kleine ringgang ligt even 

 boven de ronde centrale ruimte, de groote daarentegen bevindt zich 

 op dezelfde hoogte ervan. Van den grooten ringgang loopen ongeveer 

 8 tot 10 horizontale, niet of wel vertakte gangen in alle richtingen 

 straalvormig uit , die zich vervolgens ombuigen en in den langen rechten 

 loopgang uitmonden; in dezen loopt nog bovendien een afzonderlijke 

 veiligheidsgang uit, die uit de centrale kamer eerst naar beneden 

 loopt en zich dan ombuigende naar boven begeeft naar den rechten 

 loopgang. Bemerkt de mol nu een van boven dreigend gevaar, zoo 

 vlucht hij door den laatstgenoemden gang naar beneden; wordt hij 

 daarentegen van onder of van ter zijde bedreigd, zoo staan hem de 

 tusschengangen naar den bovensten ringgang open. In deze woning 

 rust en slaapt nu het dier en zij is zijn gewone verblijfplaats, tenzij 

 het op de jacht gaat. De reeds vermelde lange loopgang , die het nest 

 met het eigenlijke jachtterrein verbindt, is wijder dan het dier breed 

 is, zoodat het er zich snel en gemakkelijk door heen bewegen kan. 

 Boven dezen rechten loopgang ziet men nimmer aardhoopen, daar de 

 mol bij het graven van dezen gang , de aarde slechts ter zijde wegdrukt. 

 Zooals wij reeds opmerkten , dient deze gang uitsluitend tot eene ver- 

 binding met het dagelijksch jachtterrein en niet zelden loopen er 

 muizen of padden doorheen , die dan wel moeten oppassen , dat zij 

 den heer des huizes , den mol , niet tegenkomen , daar deze ontmoeting 



