198 COMPAGNIESCHAP TUSSCHEN ORGANISMEN VAN 



Het is dus niet altijd mogelijk , eene scherpe grens te trekken tus- 

 schen symbiose ten behoeve van het vei^voer en parasitisme; en evenzoo 

 gaan ook contubernalisme en commensalisme ongemerkt in parasitisme 

 over. Zoo kan ik mij voorstellen , dat de palingsoort , die zich in de 

 kieuwholte van den kikvorschvisch (zie hl. 192) ophoudt, zoolang zij 

 niet buitengewoon groot is , voor haren huisheer van geen e beteekenis 

 is, terwijl zij, zoodra zij bepaalde afmetingen overschrijdt, schadelijk 

 wordt , zoowel doordat zij de ademhaling meer of min belemmert , 

 als doordat zij meer spijs wegkaapt , dan de vraatzuchtige kikvorsch- 

 visch van zijnen overvloed kan missen. 



Zoo komen wij geleidelijk en als van zelf tot de bespreking der 

 parasieten. Deze leven niet slechts — 't zij dan tijdelijk of blyvend — 

 op of in een ander organisme , maar tevens leven zij ten koste van 

 dit laatste. Allerlei organismen kunnen als parasieten leven ; soms 

 echter is niet slechts tusschen parasitisme en de andere vormen van 

 symbiose de grens moeilijk te trekken , maar 't is ook niet mogelijk , 

 altijd te zeggen , wanneer men van parasieten en wanneer men van 

 roofdieren moet spreken. Doodgravers , mestkevers en aardhommels of 

 brombijen zijn dikwijls bezet met eenige mijten {Gamasus coleoptratorum). 

 Men is gewoon , deze dieren parasieten van de kevers of bijen te noe- 

 men , en te recht, want zij leven langen tijd achtereen op een insekt, 

 't welk zij , uitzuigen. Zij gedragen zich evenals de schurftmijten , die 

 op of in de opperhuid van een zoogdier zich ophouden , terwijl zij 

 zich met diens bloed voeden. Wanneer nu echter van de bovenbe- 

 doelde kevermijten {Gamasus coleoptratorum) een vijf- tot tiental geza- 

 menlijk eene niet al te groote spin aanvallen , haar uitzuigen en aldus 

 haren dood veroorzaken , dan verhouden zich deze mijten tegenover 

 haar slachtoffer meer als een troep wolven zich verhouden ten op- 

 zichte van een paard , dat zij aanvallen : dit laatste strekt hun wel tot 

 spijs , maar niet tot woonplaats. Aan geen' enkelen kant is het mogelijk , 

 het parasitisme scherp te omgrenzen. » Natura non facit saltem." 



Dieren kunnen op dieren , maar ook op planten parasiteeren ; planten 

 aan den anderen kant woekeren zoowel op andere planten als op 

 dieren. Di£rlijlce parasieten op dieren zijn o. a. de trichine , die in de 

 spieren van 't varken en van andere dieren leeft , — de lintwormen , 

 welke zich bij verschillende dieren in het darmkanaal bevinden, — 

 de vlooien , die mensch en dieren bloed aftappen , enz. enz. Plant- 

 aardige parasieten komen op dieren minder veelvuldig voor , maar toch 



