214 COMPAGNIESCHAP TUSSCHEN ORGANISMEN VAN 



roode vlekjes voorziene dier hecht zich met zgnen voet aan een' kink- 

 horen vast, maar altijd aan eenen, welks oorspronkelijke bewoonster 

 heeft plaats gemaakt voor een' kluizenaarskreeft. Altijd neemt het op 

 den horen dezelfde positie in ; het plaatst zich zóó , dat zijne door 

 vangdraden omgeven mondopening naar den kop van den kreeft is 

 gekeerd. 



Wanneer nu onze kluizenaar zich over den bodem der zee , soms 

 uren gaans ver , voortbeweegt , dan reist de zeeroos gratis mee , en 

 krggt zoo de gelegenheid , over uitgestrekte ruimten naar prooi te 

 zoeken , vooral wanneer de kreeft nu hier dan daar , in het zeezand 

 met zijne pooten woelt , om eetbare dieren en diertjes te voorschijn 

 te brengen. De meeste zeerozen zitten met hare benedenschijf aan steenen 

 en palen van zeeweringen of aan rotswanden vast ; daar kunnen ze 

 hunnen benedenkant bedaard over den bodem voortschuiven , en zoo 

 kunnen ze een weinig van plaats veranderen. Maar dit geschiedt niet 

 dan hoogst langzaam. Die zeerozen nu , welke in streken leven , waar 

 voedsel van hare gading in voldoende hoeveelheid aanwezig is , be- 

 hoeven zich niet veel te verplaatsen ; de soort echter , welke op den 

 horen van den eremietkreeft heeft postgevat , vindt op den bodem 

 der zee minder diersoorten van hare gading , en moet dus de streek , 

 in welke zij leeft , doorkruisen. De eremietkreeft is voor haar van 

 onberekenbaar nut ; zij verlaat dan ook nooit uit eigen beweging de 

 eenmaal gekozen woonplaats ; en wordt zij gewelddadig van den horen , 

 waarop zij zit , losgerukt , dan sterft zij weldra. Maar het bondge- 

 nootschap tusschen anemone en eremietkreeft is niet uitsluitend in 

 't voordeel van den eerstgenoemde; ook de kreeft, die , naar 't schijnt , 

 zoo belangeloos een plaatsje op zijn' horen afstaat, profiteert er van. 

 De anemone namelijk bezit, evenals het meerendeel der representanten 

 van de afdeeling der Coelenteraten , waartoe zij behoort , eene menigte 

 zoogenoemde »netelorganen". Zij kan nl. een groot aantal lange draden 

 uit kleine openingen te voorschijn brengen, zoodra zij wordt veront- 

 rust. Deze draden nu z^'n over hunne oppervlakte met millioenen toe- 

 stelletjes bedekt , welke evenals de haren van een' brandnetel een 

 bijtend vocht afzonderen. Om deze » netelorganen" worden de anders 

 zoo zwakke , hulpelooze anemonen door de andere zeedieren gevreesd ; 

 en zelfs groote dieren , als visschen en inktvisschen , houden zij op 

 een' eerbiedigen afstand. Zoo beschermt dus de anemone , door zich 

 op een' kinkhoren vast te hechten , waarin de eremietkreeft huist , 

 niet slechts zieh zelve tegen den aanval van vijandige dieren , maar 



