VERSCHILLENDE SOORT. 223 



spijzen worden gebracht in de bovenbeschreven holte : daar worden 

 deze verteerd. Eene nadere beschrijving van den bouw der anemonen 

 is hier geheel overbodig ; slechts nog dit : de lichaamswand bestaat 

 uit eene buitenste laag zeer langwerpige en eene binnenste laag min- 

 der hooge , maar meer breede cellen ; beide lagen worden aan elkaar 

 door een dun laagje verbonden. Waar vindt men nu de »gele cellen", 

 waarvan boven sprake was? Steeds treft men ze uitsluitend aan in de 

 binnenste der drie bovengenoemde lagen, d. i. in de zoogenoemde 

 »darmlaag", die dikwijls door het groote aantal, waarin ze aanwezig 

 zijn , al naar de kleur der »gele cellen" , daardoor eene geelgroen- 

 achtige of eene geelbruinachtige tint aanneemt. Merkwaardig is het , 

 dat deze geelachtige , meestal bolronde lichaampjes niet tusschen de 

 cellen van de darmlaag zich bevinden , maar doorgedrongen zijn tot 

 in de cellen van deze , zoodat wij hier het eigenaardige geval hebben , 

 dat de eene cel binnen de andere groeit. Vaak vindt men een vier- 

 of vijftal »gele cellen" in ééne enkele cel van de darmlaag. De over- 

 eenkomst tusschen deze »gele cellen" en die in 't lichaam der Radio- 

 lariën is zeer groot. Beide bestaan , behalve uit een geelachtig gekleurd 

 protoplasma , uit een' matig dikken wand , die bij nader onderzoek 

 uit cellulose blijkt te bestaan , d. i. uit eene stof , die als buitenwand 

 van plantencellen zeer veel voorkomt , maar als wand van dieren- 

 cellen niet ; verder uit eene kern , eindelijk uit korrels zetmeel (even- 

 eens eene specifiek plantaardige stof) te midden van het gekleurde 

 protoplasma. Men ziet steeds verscheiden gele cellen, binnen de cellen 

 der anemonen in deeling verkeerende. 



Als hoedanig moeten wij nu de meergemelde ^gele cellen" der 

 anemone beschouwen ? In ieder geval als afzonderlyke individu's , die 

 in 't lichaam van het vreemde dier zijn binnengedrongen , maar geen 

 deel er van uitmaken: dat blijkt uit de omstandigheid, dat de »gele 

 cellen" blyven groeien en zich voortplanten, ook nadat de anemone, 

 die zij bewoonden , gestorven is. Maar hebben wij hier met plantaar- 

 dige, of met dierlijke eencellige organismen te doen? Eeeds duiden enkele 

 bijzonderheden betreffende de samenstelling der » gele cellen" (het voor- 

 komen van cellulose en zetmeel) op haren plantenaard. Maar er is meer. 



Geddes en Brandt hebben uitgemaakt , dat alle soortea van ane- 

 monen , die ruimschoots van gele cellen zijn voorzien , onder de in- 

 werking van 't zonnelicht , evenals de planten , groote hoeveelheden 

 zuurstof afscheiden. Isoleert men nu echter de »gele cellen", dan 

 blijkt het , dat deze en niet de weefsels van de anemone zelve , zuur- 



