DE GHOTTEN VAN HAN IN BELGIË. 241 



een paar brandende petroleumlampen , die op een metalen onder- 

 stuk , niet ongelijk aan een groot olie- en azijnstel , aan de hand 

 worden gedragen. Deze lieden bieden tevens hun steun , aan die dames , 

 welke niet te vast ter been zijn. Door deze verbeteringen wordt thans 

 het inwendige der grot door weinig of geen walm meer bezoedeld, 

 zoodat de wanden en de druipsteenen langzamerhand hunne oorspron- 

 kelijke kleuren herkrijgen , daar het langzaam daarlangs sijpelende water 

 zich aanhoudend met het schoonmaken belast. 



De eigenaar der grot laat zich echter voor de genoemde verbete- 

 ringen duur betalen; hij eischt , van eiken bezoeker, een toegangsprijs 

 van 5 fr. , benevens 50 centimes voor het lossen van een schot, bij 

 het verlaten der grot , terwijl van een enkelen reiziger 7 fr. wordt 

 gevorderd. De gidsen herinneren ons dat zij van dit alles niets behouden 

 mogen , maar alleen moeten bestaan van de fooien en eene geringe 

 vergoeding , die zij , voor de verlichting en het onderhoud der paden , 

 van den eigenaar ontvangen. Waarlijk menig grondbezitter zou wen- 

 schen eigenaar van zulk een onderaardschen schat te zijn. 



Tot den Isten Mei 1857 was de ingang der grot op de plaats, waar 

 de Lesse de onderaardsche gewelven verlaat (het Trov, de Han) , terwijl 

 de uitgang zich bevond aan de zuidzijde van den berg , waar wij ons 

 thans bevinden (het Ti^ou (TEnfaulé). Deze uitgang is nu gesloten; 

 men betreedt thans de grot , op korten afstand van daar , door het 

 Trou au Salpêtre , terwijl de reizigers haar nu verlaten , op de plaats , 

 waar de rivier uit de grot te voorschijn komt. Deze verandering biedt 

 vele voordeelen aan : de bezoekers zien daardoor zes kamers meer , die 

 vroeger ontoegankelijk waren en alleen kruipende konden bereikt worden. 

 Men volgt daarbij , in het algemeen , den loop van het water en kan 

 de gevolgen zijner rustelooze werkzaamheid op den voet nagaan. De too- 

 neelen , die men achtereenvolgens in deze onderaardsche gewelven waar- 

 neemt , worden voortdurend grootscher en verhevener en , als men 

 ten slotte de Lesse is afgevaren , bevindt men zich in de onmiddellijke 

 nabijheid van het dorp Han. 



III 



Door het gehoorde zijn wij eenigszins voorbereid op de wonderen , die 

 deze onderaardsche wereld te aanschouwen biedt. Voordat wij echter 

 daarin afdalen , volgen wij eerst een pad , langs den zoom van het bosch 

 en bevinden ons spoedig op de plaats , waar de Lesse haren onderaard- 



