DE GROTTEN VAN HAN IN BELGIË. 245 



De kleur der druipsteenen is mede zeer verschillend , nu eens zijn 

 zij wit en doorschijnend als albast, dan weder roodbruin of bijna 

 zwart , zoodat het sterkste voorstellingsvermogen onvoldoende is , om 

 zich een juist denkbeeld te maken van den rijkdom en de verscheiden- 

 heid die deze vormingen aanbieden , welke het voornaamste sieraad der 

 grotten uitmaken. 



De vraag doet zich nu aan ons voor : »0p welke wijze zijn deze 

 druipsteenen gevormd?" De wetenschap is thans in staat daarop 

 een voldoend antwoord te geven. Vroeger dacht men dat deze steenen 

 ontstonden en groeiden , evenals planten. Deze meening , welke eens 

 vele aanhangers telde , is thans geheel verlaten. Reeds sedert lang 

 heeft men opgemerkt , dat de druipsteenen uitsluitend worden aan- 

 getroffen in holen , welke in het kalkgesteente voorkomen , terwijl zij 

 zelven hoofdzakelijk zijn opgebouwd uit koolzure kalk , die somtgds door 

 metaaloxyden — voornamelijk ijzeroxyd — of fijne kleideeltjes min of 

 meer bruin of zwart is gekleurd. Tevens trok het de aandacht dat de 

 druipsteenen zich uitsluitend in die gedeelten der grotten vormen waar 

 water van de gewelven , of langs de zijwanden naar beneden druppelt. ^ 



Hieruit kon men , met groote waarschijnlijkheid , het besluit afleiden , 

 dat de koolzure kalk der druipsteenen opgenomen is in het water, 

 dat door het kalkgesteente in de grot dringt. Maar nu deed zich een 

 bezwaar op : koolzure kalk is namelijk bijna onoplosbaar in zuiver 

 water ; om 1 K.G. van dit zout op te nemen , zijn niet minder dan 

 56.000 L. dezer vloeistof noodig en daar zij slechts by druppels door 

 het gesteente dringt, begrijpt men licht welk eene ontzaglijk groote 

 tijdruimte noodig zou zijn , om de millioenen K. G. druipsteen te 

 vormen , welke zich in vele holen bevinden. 



Bij nader onderzoek bleek echter, dat koolzure kalk veel oplos- 

 baarder is in koolzuurhoudend dan in zuiver water. Wanneer deze 

 vloeistof met koolzuur verzadigd is , kan zij bijna vijftigmaal meer 



* Niet alleen in holen en grotten vormen zich druipsteenen , maar somtijds ook in oude 

 gebouwen. Zoo ben ik in bet bezit van een stalactiet van meer dan 1 d.M. lengte; 

 welke zeer regelmatig gevormd is. Deze werd, omstreeks bet jaar 1835, verwijderd uit 

 bet Spanjaardsoord, bet laatste tbans verdwenen overblijfsel van bet kasteel Vredenburg te 

 Ltrecbt. Daar deze sterkte in 1528 door Karel V werd gesticht, zijn drie eeuwen 

 noodig geweest om dezen betrekkelijk kleinen druipsteen te vormen. Ook bij het afbreken 

 van de voormulige Hooge Sluis , over den Amstel , te Amsterdam , heeft men , in de 

 kelders , eene menigte dergelijke druipsteenen gevonden , die afgebeeld en beschreven 

 zijn door Dr. costerus in: de Natuur; 1883, blz. 97, benevens te Harlingen (zie: 

 de Natuur 1883, blz. 346) beschreven door j. j. bruinsma. 



