DE GROTTEN VAN HAN IN BELGIË. 257 



op de gereed staande rijtuigen , die ons , langs denzelfden weg als wij 

 gekomen zijn, naar Rochefort terugbrengen. 



VII 



Aanvankelijk verkeeren wij nog in twijfel , of wij uit een droom 

 ontwaken , of dat wij werkelijk al dien rijkdom van onderaardsche 

 natuurgewrochten hebben aanschouwd. Inderdaad zijn sommige ge- 

 deelten der grot zoo rijk met druipsteen versierd en is de indruk , 

 dien het geheele bezoek op ons maakt , zoo overweldigend , dat de op- 

 gewekte verbeeldingskracht ons nog een tijd lang verplaatst in het onder- 

 aardsche tooverpaleis, waarvan de sprookjes onzer kinderjaren gewaagden. 



Langzamerhand begint echter de werkelijkheid meer en meer hare 

 rechten te doen gelden en de vraag rijst in ons op: Op welke wijze 

 zijn deze onderaardsche ruimten ontstaan? Wij willen haar , 

 ten slotte , zoo kort mogelyk trachten te beantwoorden. 



In een zeer ver achter ons liggend tijdperk van de geschiedenis 

 der aarde , dat het Devonische wordt genoemd , lag de plek , waar 

 wij ons thans bevinden , evenals een groot deel van Europa , onder 

 de golven der zee bedolven , die hier een kalkhoudend slib afzetten , 

 grootendeels gevormd uit de overblijfselen van koraalriffen en schelpen 

 van weekdieren. Langzamerhand begon , ten gevolge van de geweldige 

 krachten , die in het binnenste onzer planeet huisvesten , deze zeebodem 

 te rijzen ; hij kwam allengs boven den waterspiegel , werd daardoor 

 vaster en veranderde , in den loop van wellicht millioenen jaren , 

 in het vaste kalkgesteente , dat thans in deze streken wordt gevon- 

 den. Dit draagt , door de talrijke overblijfsels van koralen , sponsen 

 en schelpen , die het bevat , de bewijzen zijner afkomst in zich. De 

 rijzing van den grond bleef aanhouden en thans verheft zich deze 

 vroegere zeebodem , in de nabijheid van Han , zooals wij blz. 238 zagen , 

 op sommige punten omstreeks 280 meters boven den spiegel der 

 Noordzee. Die opheffing geschiedde echter niet overal gelijkmatig , 

 zooals de verschillende lagen aanwijzen , waaruit het kalkgesteente 

 is opgebouwd. Toen deze uit het zeewater werden afgezet, waren 

 zij nagenoeg waterpas ; thans zijn zij golvend gebogen en hier en daar 

 zelfs verbroken , terwijl de stukken tegen elkander leunen. Hierdoor 

 ontstonden dusgenoemde verschuivingen in het aanvankelijk 

 samenhangende gesteente, ten gevolge waarvan het in alle richtin- 

 gen doorkruist wordt met scheuren , spleten en kleinere of grootere 



