PROEFNEMINGEN MET HET OVERBRENGEN VAN BLOED, ENZ. 261 



balg eene dubbele klep had , waardoor de liicht zoovs^el uit als in den 

 hond gebracht kon worden , bond men de neus van den hond dicht. 



Een groote sterke Newfoundlandsche hond , dien men zich voor dit 

 doel had aangeschaft, was dicht bij de plaats waar de doode hond 

 lag , vastgebonden. Dezen werd nu bloed afgetapt , terwijl de chirurgijn 

 bezig was om het toestel , dat diende om het bloed in het andere 

 dier te brengen , zoodanig te stellen , dat het voor gebruik gereed 

 was ; daarna ving hij aan , het bloed van den levenden hond langzaam 

 in het lichaam van den doode te spuiten. Gelijktijdig begon mr. armitage 

 langzaam de ademhalingsblaasbalg te laten werken , terwijl ik voort- 

 ging het dier te wrijven , en zijn leden en lichaam te buigen , ten 

 einde den bloedsomloop te bevorderen. Wij zouden geen grootere be- 

 langstelling aan den dag hebben kunnen leggen aangaande den uit- 

 slag onzer pogingen , al hadden wij in plaats van een beest , een 

 menschelijk wezen onderhanden gehad. Toen een kan versch bloed 

 ingespoten was, kon ik eenige verandering in de oogen van het dier 

 bemerken. Maar geen woord werd gesproken. Eéne gedachte bezielde 

 ons allen — ééne vraag deden wij ons zelven ; namelijk: Zou hier 

 het leven terugkeeren? Eenige oogenblikken later kon men zonder 

 twijfel een krampachtige siddering waarnemen , waarop mr. armitage 

 met onverholen opgewondenheid tot den chirurgijn zeide : »Druk het 

 bloed met meer kracht in het lichaam." Een paar minuten later be- 

 gon de hond naar adem te happen , en beproefde om de ademhalings- 

 buis kwijt te raken , die daarop weggenomen werd. Dit werd gevolgd 

 door- happen en inhalen van lucht , terwijl de oogen te gelijkertijd 

 helderder werden en hun natuurlijk aanzien verkregen. Het wrijven 

 en bloedinspuiten ging intusschen door , en de hond begon te spar- 

 telen , alsof hij een zenuwtoeval had. Maar spoedig werden zijne be- 

 wegingen minder heftig en bracht hij een klagelijk zacht gehuil voort. 

 Nu legde men een compress op de slagader, en 22 minuten nadat 

 het eerste bloed werd ingespoten , zat hij recht op , na gedurende 

 3 uur en 20 minuten dood te zijn geweest. De hond dronk hierop 

 wat soep , die vooraf klaar gemaakt was , voor het geval , dat hij 

 herleven zou ; stond spoedig op , en wandelde rond. Men gaf hem 

 een gemakkelijk bed , dicht bij de kachel en van af dit oogenblik 

 namen zijne krachten zoo spoedig toe , dat hij twee dagen later een 

 wandeling kon doen door de straten. Hij is op 't oogenblik in goede 

 gezondheid en schijnt zich niets te herinneren aangaande zijne opstanding. 



Het tweede geval werd beproefd op den tweeden December. Het 



