STOF. 



DOOK 



B. J. GOOSSEN S. 



Wanneer door eene opening in een overigens donker vertrek een 

 bundel zonnestralen binnendringt, dan ziet men in de lucht talrijke 

 stofjes zweven , wier aanwezigheid men vroeger niet bemerkt had ; zij 

 bewegen zich in allerlei richtingen en schijnen door de lucht als het 

 ware gedragen te worden. 



In werkelijkheid echter bewegen zij zich alle naar beneden ten op- 

 zichte van de lucht, die hen onmiddellijk omgeeft; slechts is hunne 

 snelheid klein en wel kleiner naarmate zij kleiner zijn , en in diezelfde 

 mate zijn zij ook meer aan den invloed der luchtstroomen onderwor- 

 pen. In eene luchtledige ruimte vallen alle lichamen met eene bewe- 

 ging wier snelheid aanhoudend toeneemt, doch in eene met lucht 

 gevulde ruimte bereikt de snelheid voor ieder lichaam eene zekere 

 grens. De weerstand die een lichaam ondervindt bij zijne beweging in 

 de lucht neemt toe met zijne snelheid en zal dus de oorzaak zijn dat 

 zijne beweging eindelijk in eene eenparige overgaat zoodra hij gelijk 

 geworden is aan het gewicht van het lichaam. 



Behalve de snelheid is er een tweede factor , waarvan de weerstand 

 afhankelijk is, namelijk de grootte van het oppervlak. Denken wij ons 

 gelijkvormige lichamen van dezelfde stof, maar verschillende grootte, 

 dan is hun gewicht, dat is de kracht waarmede zij naar beneden 

 worden getrokken, evenredig met de derde macht der lengteafmeting 

 en hun oppervlak met de tweede macht ; het oppervlak neemt dus 



