306 DISSOCIATIE-VERSCHIJNSELEN. 



zilver de aanraking met de warme zuurstof, die bovendien snel werd 

 weggevoerd , ongedeerd had doorstaan. 



Hetzelfde beginsel lag ten grondslag aan de wijze , waarop de on- 

 bestendigheid van zoutzuurgas op eene hooge temperatuur werd in 

 het licht gesteld , hoewel dit gas betrekkelijk weinig werd ontleed. 

 De koude buis was thans bedekt met een laagje zilver-amalgama 

 (eene verbinding van de metalen zilver en kwik) ; het gas in de 

 buitenste buis werd weder tot 1300° verwarmd en nadat de proef 

 eenige uren had geduurd , leverde de aanwezigheid van kwik (hydrar- 

 gyro)chloride en van zilverchloride tegen den buitenkant der nauwe 

 buis en die van eene kleine hoeveelheid waterstof in de gassen, aan 

 het einde der buis opgevangen , het overtuigend bewijs van de ont- 

 bindende kracht der warmte. 



Water , kooldioxyde of koolzuur , kooloxyde , zwaveldioxyde of 

 zwaveligzuur , chloorwaterstof , alle verbindingen uit twee grondstoffen 

 samengesteld , worden dus bij eene sterke verhitting in hare bestand- 

 deelen ontleed. Alleen wanneer de vrij wordende bestanddeelen uit 

 elkanders nabijheid worden verwijderd , wordt de ontleding volkomen ; 

 neemt men deze voorzorg niet in acht, dan zullen de grondstoffen bij 

 de volgende temperatuursverlaging weder de oorspronkelijke samen- 

 gestelde stof opleveren. Ontledingsverscliijnselen van dezen aard werden 

 door DEViLLE dissociatie-verschijnselen genoemd. Zij hebben dit eigen- 

 aardige , dat de omgekeerde verbinding plaats heeft , wanneer de nieuw 

 gevormde stoffen gezamenlijk worden afgekoeld. 



Zoo heeft in eene waterstofvlam voornamelijk aan den buitenkant , 

 waar de heete deelen der vlam door de aanraking met de koudere 

 buitenlucht worden afgekoeld , de verbinding van waterstof en zuur- 

 stof tot water plaats. In de heetste gedeelten der vlam , heet genoeg , 

 wij vernamen het , om platina te smelten , moet dus een gedeelte van 

 het gevormde water eene dissociatie ondergaan. Meent iemand , dat 

 deze onderstelling , hoe gegrond ook , waarschijnlijk toch wel altijd 

 eene onderstelling blijven zal , de scherpzinnigheid van den beroemden 

 franschen scheikundige zal zijne verwachting overtreffen. In de eerste 

 plaats bepaalde hij de gedeelten der vlam , waar de hitte het aanzien- 

 lijkst was ; kleine bolletjes van platina werden gedurende eenen bepaal- 

 den tijd in verschillende gedeelten der vlam gehouden en uit den 

 warmtegraad dier metalen bolletjes werd afgeleid, waar de hitte der 

 vlam haar maximum bereikte. Wie kan zijne bewondering onthouden 

 aan zulke schrandere en nauwkeurige waarnemingen ? Maar toch deville 



