DISSOCIATIE-VEKSCHIJNSELEN. 307 



ging nog verder ; hg toonde aan , dat in die heetste deelen der vlam 

 de grootste hoeveelheid waterstof en zuurstof naast elkander aanwezig 

 waren ; haar verbinding was daar onmogelijk. Maar hoe slaagde hij 

 er in binnen eene waterstofvlam zulke fijne aanwijzingen te doen ? 

 Geduld, lezer, men vraagt u niet deze bewering zonder bewijs aan 

 te nemen. Deville bracht in de verschillende deelen der vlam in eenen 

 horizontalen stand eene zilveren buis , waardoor koud water stroomde 

 met eene grootere of kleinere snelheid , die door eene kraan geregeld 

 worden kon. In de zilveren buis was aan den benedenkant eene uiterst 

 fijne spleet. De kraan kon nu zoodanig worden gesteld en de snelheid 

 van den waterstroom zoodanig geregeld , dat de lucht van beneden 

 door de spleet binnen in de buis gezogen werd. Werd de spleet thans 

 in de heetste gedeelten der vlam gebracht , dan werden de daar aan- 

 wezige gassen in de buis gezogen ; het koude water koelde die gas- 

 sen sterk genoeg af om hunne verbinding tot water onmogelijk te 

 maken en hunne samenstelling kon zonder groote moeite worden 

 vastgesteld. 



Door dergelijke vernuftige onderzoekingen legde deville de hechte 

 grondslagen voor het grootsche gebouw van de leer der dissociatie- 

 verschijnselen. Van de hoogte , waarheen zijne inzichten de natuur- 

 onderzoekers leidden , had men een ruim uitzicht over een min of 

 meer onbekend veld ; door zijne gedachten voorgelicht zag men ver- 

 band tusschen een groot aantal verschgnselen , die tot nog toe on- 

 verklaarbaar waren gebleven. Niet alleen gasvormige stoffen , ook vloei- 

 stoffen en vaste stoffen waren bij eene min of meer sterke verwarming aan 

 dissociatie onderhevig. Verschillende vrijwillige ontledingen bij de ge- 

 wone temperatuur bleken tot dezelfde groep van natuurverschijnselen 

 te behooren ; immers wanneer de stoffen door de ontleding voortge- 

 bracht met elkander in aanraking werden gelaten , hield de ontleding 

 op , of wanneer men hen te zamen aan eene lagere dan de gewone 

 temperatuur onderwierp , verbonden zij zich te zamen. 



Eene breede schaar van wetenschappelijke mannen, te veel om ze te 

 noemen, werkte met den stichter der dissociatie-leer mede om een sierlijk 

 gebouw op te trekken. Het zal voldoende bewijzen van hoe groot be- 

 lang de gedane ontdekking was , wanneer ik vermeld , dat in Frank- 

 rijk WÜRTZ , DEBRAY en ISAMBERT , in Duitschlaud ALEX. NAUMANN , G. 



WIEDEMANN en p. FiTTiG , hier te lande uibbits , om slechts enkelen te 

 noemen , met hunne onderzoekingen omtrent dissociatie-verschijnselen 

 de wetenschap hebben verrijkt, hoe o. a. met ueville: buijs-ballot , 



