336 HET WATERGAS, DE BRANDSTOF DER TOEKOMST. 



hoeveelheid gasvormige stoffen gevormd , die , voor een deel , zelf 

 nog brandbaar zijn en dus nog warmte kunnen leveren , 'doch die, 

 vóór zij kunnen verbranden , uit den schoorsteen ontsnappen. Zoo vond 

 men o. a., dat er bij deze verbranding zelfs meer kooloxyd dan kool- 

 zuur gevormd wordt , en bedenkt men nu , dat , zooals boven werd 

 aangetoond, 1 kilogram koolstof bij de verbranding tot kooloxyd 

 slechts 2480 en bij de verbranding tot koolzuur 8080 warmte-eenheden 

 kan leveren , dan volgt daaruit duidelijk , hoe aanzienlijk het warmte- 

 verlies moet zijn , dat van die onvolkomene verbranding het gevolg is. 



Volgens QüAGLio levert de steenkool in onze kachels en ovens 

 niet meer dan 10 procent van de hoeveelheid warmte, die zy theo- 

 retisch kan leveren, zoodat het warmteverlies zelfs 90 procent be- 

 draagt. Door de bereiding van watergas volgens het stelsel van strong 

 kan dit nuttig effect aanmerkelijk verhoogd worden , en in plaats van 

 10 procent, worden opgevoerd tot 60 procent van de theoretisch te 

 verkrijgen warmte. 



De oorzaak van het groote voordeel , dat hierdoor verkregen wordt , 

 is hoofdzakelijk gelegen in de volgende omstandigheden. Om de vaste 

 steenkool te verbranden , moet , wegens het ongelijkmatige dier ver- 

 branding en de telkens plaats hebbende afkoeling , veel meer zuurstof 

 worden toegevoerd , dan voor de eigenlijke verbranding der kool noodig 

 is en daar deze zuurstof bovendien nog begeleid wordt door eene 

 viermaal grootere hoeveelheid stikstof, wordt een aanzienlijk bedrag aan 

 warmte door deze gassen opgenomen en door den schoorsteen weggevoerd. 



Bij het watergas kan de voortgebrachte warmte echter veel vol- 

 komener worden verbruikt, omdat de waterstof en het kooloxyd niet 

 alleen zeer gemakkelijk branden , maar bovendien , als gasvormige stof- 

 fen , zich veel beter met de lucht kunnen vermengen dan de steen- 

 kool. Er behoeft dus in dit geval niet meer lucht te worden toege- 

 voerd dan juist voor de verbranding der waterstof en van het kooloxyd 

 noodig is. Hier is derhalve het ongunstige verschil tusschen de theo- 

 retische warmtewaarde en het verkregen nuttige warmte-effect veel 

 geringer dan bij de vaste brandstoffen. 



Eeeds vóór vele jaren zijn proeven genomen met het doel om 

 eene gasvormige brandstof te verkrijgen door middel van waterdamp 

 en kool. Toepassing hebben evenwel die proefnemingen slechts zeer 

 weinig gevonden , omdat de vroegere bereiding eene gassoort leverde , 

 die op nog hoogeren prijs kwam te staan dan het gewone lichtgas. 

 Volgens die oudere methoden verkreeg men n.1. het watergas, door 



