LAWINEN 



DOOH 



R. E. DE HAAN. 



Liefelijke meren van 't donkerste blauwgroen tot het fijnste , door- 

 schijn endste azuur, omzoomd met hemelhooge bergen, wier kruinen 

 tintelen van 't zilverwit des ijskleeds , dat langs hun flanken daalt ; 

 smaragdgroene weiden, doorsneden van schuimende beken, of opge- 

 hangen tegen de rotsen en omlijst door een statig woud , dat tegen 

 de hellingen der bergreuzen leunt ; diepe ravijnen , ijzingwekkende 

 kloven , overhangende klippen ; nergens een vrije horizon , maar overal 

 de blik begrensd door den veelsoortig gespleten en getanden rug der 

 omhoog gedreven granietgevaarten , de scheidsmuren van volken en 

 aanverwante stammen ; een zwoele zomerlucht , zwevende over uren- 

 lange ijsvelden , langs wier zoomen de alpenrozen bloeien en de graan- 

 halmen wiegelen , — ziedaar enkele karaktertrekken , ontleend aan een 

 klein plekske grond , dat den naam voert van Zwitserland , en welks 

 onvergelijkelijk natuurschoon jaarlijks duizenden bewonderaars tot zich 

 lokt. 



»Heer]ijk land," was reeds de gedachte van zoovelen , die met ont- 

 vankelijk hoofd en hart zich vermeldden in al dien tooi, »hoe gaarne 

 zou ik voor altijd in u verwijlen ! 



» Goede Goden! geef mij slechts een nederig dak aan den oever van 

 een dier kristallen meren , een kleine stulp in een dier lachende da- 



