LAWINEN. 345 



len ; met het oog gericht op gindsche toppen , die , zelfs den adelaar 

 te hoog, oprijzen in den hemel, zal ik gelukkig zijn." 



Maar de winter is gekomen en met hem de stormwind en de sneeuw- 

 jaeht , die huizen en dorpen inhult ; de wildbeek dondert omlaag , alles 

 in zijn dolle vaart meesleurende , alles vernielende ; de lawine stort 

 neer en voert meêdoogenloos mannen en vrouwen , grijsaards en kin- 

 deren in de armen des doods. Want ook deze zijn karaktertrekken , 

 die , hoe schril de tegenstelling ook zij , niet mogen ontbreken , zal 

 het beeld des Alpenlands beantwoorden aan de werkelijkheid. Den tou- 

 rist , die in den zomer door de dalen schrijdt en over de passen zijn 

 tred richt , wordt eene idylle voor oogen getooverd ; de verschrikkin- 

 gen van de laatste en eerste maanden des jaars bleven hem onbekend. 



Ongetwijfeld , Zwitserland is een verrukkelijk schoon land ; wij zou- 

 den schier geneigd zijn 't voorrecht van in zulk een land te zyn ge- 

 boren , er te leven en te sterven , te benijden aan zijne bewoners , indien 

 ook niet een kille huivering ons door de leden voer , wanneer wij 

 ons de gevaren herinneren , waarmede 't verblijf in dat schoone land 

 is vergezeld. 



Schilderachtig is de aanblik , dien de dal- of alpbewoner geniet van 

 uit de vensters zijner eenvoudige woning, als hij opwaarts schouwt 

 naar den besneeuwden bergtop , naar den hooggezwollen ijsstroom , — 

 maar de opgestuwde wateren , de wilde föhn , het losgebroken ge- 

 steente , de donderende lawine herinneren hem straks aan eene andere 

 werkelijkheid, die onuitwischbare voren groeft in zijn gelaat, en hem 

 voor altijd de vreugde des levens ontrooft. 



Ik stel mij voor in de volgende bladzijden één dier schaduwzijden 

 van 't leven in de Zwitsersche hooglanden nader te ontleden. Geens- 

 zins om den lezer van dit tijdschrift van een eerst of herhaald be- 

 zoek aan die heerlijke landstreek af te schrikken — 't gevaar toch 

 dreigt op tijden en plaatsen , die hij 't in zijne macht heeft te ont- 

 gaan , — maar veel meer om het genieten te volmaken en te ver- 

 veel vuldigen. De oorzaken der verwoesting kan hij in loco nagaan , 

 de gevolgen zal hij dikwijls nog kunnen waarnemen , de verruiming 

 van den blik ook op dit gebied ten goede komen aan het doel zijner 

 reize. 



Niemand der lezers van dit tijdschrift , of hij heeft , meent althans 

 te hebben , eene voorstelling van wat eene lawine wordt genoemd. Is 

 dit beeld bij allen echter wel even duidelijk en volledig? Ik meen 



22 



