354 LAWINEN. 



van de lawinengangen op het gebied van den St. Gotthard op 325 

 millioen kubieke meter is berekend. Omstreeks 530 lawinen voeren 

 deze jaarlijks naar de diepte, wat gemiddeld voor elke lawine eene 

 sneeuwmassa geeft van ruim 600 000 K.M. 



De lawin enkegel van de lawine Raschitsch bij Zernez in Beneden- 

 Engadin , die zich op 23 en 24 April 1876 over den straatweg en 

 de rivier de Inn had neergelegd, besloeg eene breedte van 168 M. 

 eene lengte van 300 M. en had eene gemiddelde hoogte van 12 M. 

 De inhoud dier sneeuwmassa was dus 604.800 M^. Het wegruimen 

 van zoodanige sneeuwmassa's kost natuurlijk veel geld. Evenwel wordt 

 niet alles weggeruimd, maar bepaalt men zich tot het graven van 

 tunnels om aan de opgestuwde wateren der rivieren of beken vrijen 

 afloop te verzekeren. 



De loodrechte hoogte van den lawinengang van Piz Clunas bedraagt 

 1530 M. , de lengte langs de helling gemeten 4000 M. Voorzeker 

 getallen , die er op wijzen , dat zulke gangen enorme massa's sneeuw 

 kunnen bevatten. Deze lawine ontspringt op eene hoogte van 2780 M. 

 en heeft herhaalde malen groote verwoestingen aangericht. 



Heim spreekt in zijne GletscherJcunde van lawinenkegels van één 

 millioen kubieke meter inhoud ! Op deze hoeveelheid werd door ge- 

 noemden geleerde de lawinenkegel van de Bristenlaui gemeten , die 

 van den top des Bristenstocks boven de brug bij Amstag , ten jare 

 1876 naar beneden kwam. En wat meer zegt, deze kegel bestond uit 

 vaste, halfverijsde sneeuw! Het behoeft geen betoog, dat dergelijke 

 massa's in staat zijn geweldige opstuwingen en dientengevolge over- 

 stroomingen van rivieren en beken teweeg te brengen. Gelukkig smelt 

 het lauwe rivierwater spoedig een kanaal door den sneeuwdam , die 

 dan als een brug over den vloed , tot laat in den zomer soms , blijft 

 bestaan. 



Ook gebeurt het dat van sommige lawinenkegels een gedeelte over- 

 blijft, dat eerst in den volgenden zomer verdwijnt. Gelijk straks is 

 gezegd geworden , dienen de lawinengangen in den zomer tot afvoer- 

 wegen van het bergpuin. In tijden van regen gieten zich wildbeken 

 door deze kanalen naar beneden , daarbij insgelijks eene massa berg- 

 gruis meevoerende. Ook de lawinen storten met het puin harer helling 

 naar beneden , zoodat aan het eind van den lawinengang een kegel 

 van puin ontstaat. De sneeuwmassa overdekt dien hoop en draagt 

 wegens hare uiterlijke gedaante dan ook den naam van lawinenkegel. 

 Ontdooit nu de sneeuwmassa , dan komt van lieverlede een vuile hoop 



