LAWINEN. 357 



volge verminderd. Komt daarentegen de ondergrond zelf in beweging , 

 wat bij sterk verweerende rotsen gemakkelijk plaats grijpt, dan geeft 

 deze beweging zelf weder aanleiding tot het afstorten der daarop 

 liggende sneeuw. 



Op sommige Alpenweiden , boven den boomgroei gelegen , wordt 

 bet gras slechts om de twee jaren gemaaid. In den eersten winter 

 na de hooiing bieden de korte grasstoppels een uitstekend hecht- 

 middel voor de sneeuw , zoodat er alsdan weinig lawinen vallen. 

 Den volgenden zomer evenwel is het gras gegroeid ; het is glad en 

 droog , ligt bergafwaarts tegen den grond en vormt nu voor de daarop 

 vallende sneeuw een gladde onderlaag , zoodat in den tweeden winter 

 na den hooioogst de lawinen menigvuldiger zijn geworden. Klein struik- 

 gewas , wij zeiden het reeds , belet het afgaan ; is echter de sneeuw- 

 massa aanzienlijk , dan ook verleenen deze struiken en lage boomen 

 geen genoegzame bescherming ; zij worden tegen den grond gedrukt , 

 en daar de veerkracht hen in den vorigen stand tracht terug te 

 voeren , worden zij door deze omstandigheid zelfs gevaarlijk , brengen 

 de sneeuwmassa in beweging en de lawine dondert omlaag. Te meer 

 te vreezen is thans de lawine, daar de sneeuw onder genoemde gege- 

 vens zich tot eene hoogte opstapelt , die op andere terreinen niet 

 bereikt kan worden. 



Hoogwoud alleen verleent voldoende bescherming. Zorgeloos als 

 de menschen soms zijn , heeft men daarop tot in den jongsten tijd 

 weinig acht geslagen. De bewoners hebben , alleen lettende op het per- 

 soonlijk en oogenblikkelijk voordeel, de roekelooze hand aan hun natuur- 

 lijke beschermers geslagen. Men kent plaatsen in Zwitserland , waar 

 de bosschen totaal zijn uitgeroeid , zoodat turf daar de eenige brand- 

 stof is geworden ! 



Toch is het nut van hoog geboomte zelfs den oudsten bewoners 

 der Alpen niet onbekend gebleven , blijkens zekere »banbrieven" waarbg 

 bepaalde bosschen onder bescherming der wet werden gesteld. 



Gelijk wij zooeven reeds hebben opgemerkt vallen de meeste grond- 

 lawinen in 't voorjaar , den tijd van de smelting der sneeuw. Tenge- 

 volge van dit smeltingsproces toch wordt het materiaal zwaarder en 

 geraakt daardoor eerder in glijdende beweging. In de tweede plaats 

 dringt het water naar beneden en bereikt den ondergrond. 



Is deze bevroren dan volgt het afgaan der lawine schier onmiddel- 

 lijk , is hij niet bevroren , dan dringt het water er tot zekere diepte 

 in door, tot eindelijk de grond geheel verzadigd is van water en dit 



