OVER PARELS EN PARELVISSCHERIJ. 365 



Uit deze vormingswijze blijkt dus , dat iedere parel een kern van 

 een andere stof bezit en uit een kleiner of grooter aantal concentrisch 

 daaromheen gevormde lagen van eene kalkachtige zelfstandigheid is 

 samengesteld, die bij echte parels de zelfde eigenschappen vertoont, 

 als de inwendige schelplaag ; het is deze kalkstof, welke maakt dat 

 parels voor juweliers niet zooveel waarde bezitten , als bijv. diamanten ; 

 na verloop van tijd , vooral door afwisseling van temperatuur en huid- 

 uitwaseming verliezen zij nl. haren glans , welke door inwerking van 

 sommige gassen onmiddellijk verdwijnt. In oude graven heeft men 

 parels gevonden , die geheel tot stof waren vergaan. 



Vroeger nu meende men , dat de vorming der parels altijd van 

 parasieten of van de eieren dezer dieren uiting ; later bleek echter , 

 dat parels wel aan deze organismen haar ontstaan kunnen te danken 

 hebben , doch dat dit geenszins regel is ; dat hiertoe ook veelal kleine 

 steentjes en plantendeeltjes aanleiding geven en ook wel mikroskopisch 

 kleine stukjes van de opperhuid der schelp. Voor de parels van sommige 

 streken schijnt de stof, waaruit de kern bestaat, standvastig te zijn. 

 Philippi vond bijv. dat de vorming der parels bij al de exemplaren 

 van Anodonta cygnea , een groote zoetwaterschelp uit de beken van 

 Eacconigi , steeds van een veelvuldig in den mantel van dit dier levenden 

 worm [Distomum diqAicatum) uitgegaan was , terwijl von heszling , die 

 een zeer belangrijk werk over de parelmossel geschreven heeft , on- 

 geveer 40000 exemplaren van dit dier onderzocht en bij geen enkele 

 een spoor van een parasiet kon ontdekken. Eindelijk merkte küchen- 

 MEISTER op , dat in de Eister de parels zeer talrijk waren in die dieren , 

 welke in het minder snelstroomende gedeelte van de rivier leefden 

 en waar een soort van watermijten in grooten getale werd aangetroffen. 

 Wij zouden zeker onvolledig zijn , wanneer wij bij het bespreken van 

 de vormingswijze der parels niet gewaagden van harting's belangrijke 

 onderzoekingen ^ , die zoozeer de aandacht van de beoefenaars der 

 natuurwetenschappen hebben tot zich getrokken. Harting nl. heeft 

 getracht verschillende in het dierenrijk voorkomende kalkvormingen 

 kunstmatig na te bootsen. Hij liet ten dien einde een kalkachtig 

 praecipitaat ontstaan te midden eener organische vloeistof, door de 

 dubbele ontleding van een oplosbaar kalkzout en een carbonaat van 



* P. HARTING , Recherches de morjihologie synthétique sur la produclion artifcielle de 

 quelqiies formations calcaires organiques. Tubliées par V Académie Royale des Sciences, 

 Tomé XIV, 1872. 



