376 



LAWINEN. 



selen kunnen indringen , inzonderheid ten opzichte van hunne uitwer- 

 king op daarin medegesleepte en begraven menschen. ^ 



In den nacht van den 6clen op den 7 den Februari 1749 viel er eene 

 lawine van de Motta di Vinai (Val Vedretto) , op den rechter oever 

 der Tessino en verwoestte daarbij het dorp OfFasca di Sopra. Dertien 

 personen verloren bij dit ongeval het leven ; 3 lijken werden eerst 

 in Mei teruggevonden , en wel op 300 schreden af stands van het dorp. 

 Onder de geredden bevonden zich 6 personen , die 9 dagen lang door 

 de lawine bedekt waren gebleven , zonder eenig letsel te ondervinden. 

 In den nacht van den 31 Mei 1879 stortte eene lawine, voor de 

 tweede maal binnen 5 minuten , uit de rotsmuren van den Poncione 

 di Vespero (2714 M.) door het Valle Ruvino , rakelings aan het dorp 

 Fontana voorbij strijkende , in de Tessino ; de sneeuwmassa doorliep 

 hierbij eene hoogte van 1400 M. en verwoestte de kerk, het raad- 

 huis en eenige huizen. Eene geheele familie , man , vrouw en vier 

 kinderen werden door de lawine verpletterd. 



De Neue Zuricher Zeitung van 28 Jan. 1879 berichtte het volgende: 

 »De post, die 's morgens om 5 uur van Lucern vertrekt, om te 

 12 u. 50 m. in Andermatt en om 3 u. 40 m. op den Gotthard aan 

 te komen , ondervond gisteren (24 Jan.) wegens het slechte weder 

 eenige vertraging. Toch zou zij nog tijdig genoeg Airola bereikt heb- 

 ben , indien niet een ernstig ongeval oorzaak ware geworden van lang- 

 durig oponthoud. 



De lange rij sleden verliet om 4 ure het klooster op den Gotthard 

 en begaf zich op weg naar Airola ; bij de eerste groote bocht van 

 den straatweg, tusschen het klooster en het vluchthuis San Giuseppe, 

 bemerkten de kondukteur en de postillons , dat er van den top des 

 bergs een reusachtige lawine afging. Dadelijk lieten zij den gewonen 

 noodkreet hooren ; men sprong uit de sleden en liep ijlings achter- 

 uit, terwijl schier onmiddellyk hierop de lawine op den weg neerviel, 

 paarden en sleden onder de sneeuw begravende. 



Niemand der aanwezigen verloor echter zijne bezinning ; met be- 

 wonderenswaardige koelbloedigheid begaf men zich aan den arbeid , 

 zoodat menschenlevens gered en ook de paarden uit hun koud graf 

 bevrijd konden worden , uitgezonderd twee , die er 't leven bij in- 

 schoten. Wegens het late uur en den zenuwachtigen toestand der 



^ ]k maak hierbij gebruik van de eeii.tge monografie over dit onderwerp, het reeds 

 meermalen aangehaalde werk van coaz , Die Lawinen der Schweizer Alpen. 



