384 LAWINEN. 



naar boven lag en tot mijn blijdschap de sterren aan den hemel zag 

 flikkeren. Indien slechts de beenen vry waren geweest, had ik mij- 

 zelf kunnen redden. 



»Nu kwam ik op de gedachte den Andermatters , die ongetwijfeld 

 's anderen daags mij weer zouden komen zoeken , een teeken te geven 

 en na ongeloofelijk veel moeite gelukte het mij, mijn pijpenroer, 

 waaraan ik mijn rooden halsdoek vastbond, door de sneeuw te steken. 

 Het andere eind van den doek hield ik in de hand , ten einde , wan- 

 neer iemand het pijpenroer mocht zien en omhoog halen , de gelegen- 

 heid te hebben door er aan te trekken , de opmerkzaamheid op mijn 

 persoon te vestigen. 



»Het geschiedde, gelijk ik gedacht had." 



Na verder de bijzonderheden zijner uitgraving te hebben vermeld , 

 verhaalt eegli verder : 



»Toen ik eindelijk uit mijn sneeuwgraf was gered, wilde men mij, 

 naar oud gebruik , warme urine te drinken geven om mij tot braken 

 te brengen , doch ik verzette mij ten sterkste tegen deze poging. Het 

 was nu 10 uur in den morgen en ik had dus 22 uren in de lawine 

 doorgebracht. 



»Men had eene slede medegenomen om mijn lijk naar Andermatt te 

 vervoeren , maar ik vond het beter van die gelegenheid geen gebruik 

 te maken en naar huis te gaan. Eerst moest men mij steunen , doch 

 van lieverlede werden de beenen leniger en kon ik alleen loopen. 



» Beneden de Teufelsbrücke kwamen de pastoor en de dokter mij tegen. 

 De laatste gaf mij een lepel wijn , na er alvorens een paar druppels 

 in te hebben gedaan van eene vloeistof, die ik niet kende. Deze drank 

 voer als een vuur door mijn geheele lichaam. 



»Te huis gekomen zag ik in de voorkamer een klein, met zwart 

 laken omhangen altaar staan , met twee brandende kaarsen er op. Men 

 had zulks reeds in gereedheid gebracht om mijn lijk te ontvangen, 

 zoo zeker was men van mijn dood. Ik huiverde, 



» Ongeveer een maand later vond ik het in de kamers en in bed nog 

 onuitstaanbaar warm." 



Aan de dagbladen van den jongsten tijd ontleen ik nog het volgende : 



