I 



LAWINEN. 389 



dat er lokaliteiten bestaan, alwaar » Verban" tot de onmogelijkheden 

 behoort , of wegens bezwaren van technischen aard , of ook wel wordt 

 nagelaten omdat de daaraan verbonden kosten niet geëvenredigd zijn 

 aan het nut, dat de »Verbau" zon opleveren. 



De plaats , alwaar de rijen palen moeten verrijzen , de plaats zelfs 

 van elke paal in 't bijzonder , wordt met zorg gekozen. Soort van hout , 

 lengte en vorm , wijze van bevestiging , zoo in den grond als onder- 

 ling , — wat ook dikwijls een vereischte is , — deze alle zijn zaken , 

 die nauwkeurig worden overwogen en van welke 't welslagen van den 

 arbeid afhangt. Men begint van boven , dus ter plaatse alwaar de 

 lawine zich vormt, en schrijdt langzaam naar beneden voorwaarts. 

 Waar geen natuurlijke terrassen aanwezig zijn , worden de paalreeksen 

 aangelegd op een kunstmatig terras, dat echter eene geringe breedte 

 (60 cM.) heeft. Het door 't graven dezer terrassen verkregen puin 

 wordt achter (dalwaarts) de palen gestort en met zoden bedekt. 



Somwijlen brengt men een vlechtwerk vaa latten tusschen de palen 

 aan; in de meeste gevallen is zulks echter niet noodig. Is het terrein 

 zeer steil , dan richt men sneeuwbruggen op ; dit zijn houten gevaarten , 

 die het best kunnen vergeleken worden met het achterwaarts over- 

 hangende palissadenwerk eener vesting. Het doel is duidelijk ; zij moet 

 de sneeuw opvangen. In plaats van deze bruggen kan men gebruik 

 maken van muurwerk , dat wel duurder , maar tevens duurzamer en 

 steviger is. De kroonbreedte dezer mureij bedraagt 60 cM. de hoogte 

 van achteren 1 M. De achterkant (d. i. die aan de dalzijde) loopt 

 schuins naar boven , even als soms onze steenen tuinmuren , ter plaatse 

 waar stutten zijn aangebracht ; de voorkant (d. i. die , welke naar 

 boven is gericht) staat nagenoeg vertikaal. 



De lengte der muren , alsmede de afstand der horizontale rijen , 

 hangt , evenals bij paalwerk , af van de gesteldheid des terreins. 



Op golfvormige hellingen brengt men de »Verbauung" aan in die 



laagten, alwaar de sneeuw de grootste drukking uitoefent, of alwaar 



»Gwehten" ontstaan, of waar zich het smelt- en ander water verzamelt. 



In kommen brengt men den »Verbau" aan ter plaatse, alwaar de 



kom overgaat in de helling. 



Daar uitstekende rotsen dikwijls de oorzaken en beginplaatsen der 

 lawinen vormen, dient men bij den »Verbau" hierop te letten. Den 

 sneeuwmuur plaatst men in dit geval beneden de rots en laat tus- 

 schen deze en den muur genoegzame ruimte over om tot verzamel- 

 plaats der afvallende sneeuw te dienen. 



